အေမ...

“ခ်မ္းလို္က္တာ…..”
ခေမာက္ အမိုးထဲကို ၀င္ႏိုင္သမွ် ၀င္ေအာင္ ကိုယ္ကိုက်ံဳ႕ ၀င္ရင္း ညီးတြားမိပါတယ္…
အေ၀းကၾကည့္ရင္ လူကိုေတြ႕၇မယ္ မထင္ပါ ခေမာက္ အၾကီးၾကီး တစ္ခုကိုပဲေတြ႕ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္ က်ေနာ့္ အတြက္ ဒီခေမာက္ က မိုးကာလဲ ဟုတ္..ထီးလဲ ဟုတ္ပါတယ္…မိုးတြင္းအဆက္ဆက္တိုင္းကို ဒီ ခေမာက္ေလးနဲ႕ပဲ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္…အခုလဲ မိုးဖြဲဖြဲေလး က်ေနပါတယ္…က်ေနာ့္ေျခေထာက္ေတြ လဲ ေအးစက္ေနပါျပီ…ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ အိမ္မျပန္ခ်င္ေသးပါ.. ။ က်ေနာ့္ အေမ ေနမေကာင္း ျဖစ္တာ တပါတ္ေလာက္ရွိပါျပီ အခုမွ အဖ်ား ေပ်ာက္ကာစဆိုေတာ့ အားနည္ေနပါတယ္ .. အေမ့့ကို ငါးဟင္းစြတ္ျပဳတ္ေလး ျပဳတ္တိုက္ခ်င္လို႕ မိုးရြာၾကီးထဲမွာ က်ေနာ္ ငါးထြက္မွ်ားေနတာပါ…။
“ဟာ…တြတ္ျပီ…”
ေဒါင္းမွီးနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ေဖာ့တံေလးက လႈပ္လာပါတယ္ ေပၚခ်ီ ျမဳပ္ခ်ီမဟုတ္ပဲ လႈပ္ရံုတင္ လႈပ္တာဆိုေတာ့ ငါးၾကီးျဖစ္ဖို႕ မ်ားပါတယ္…
“ငါးရံ႕ ရရင္ေကာင္းမယ္ …”
ေဖာ့ျမဳပ္သြားပါျပီ..ဘူစီေပါင္းေတြ ပလံုစီေအာင္တတ္လာတာ ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ငါးခူျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္..
ေဖာ့ျမဳပ္တဲ့ဖက္ႏွင့္ဆန္႕က်င္ဖက္ကို ခပ္ဆပ္ဆပ္ေလး ရိုက္ ဆြဲတင္လိုက္ပါတယ္…။
ထီးရိုး၀ါးျဖင့္လုပ္ထာေတာ့ ငါးမွ်ားတံ ကညႊတ္ ျပီးပါလာပါတယ္…
“အာ.. အၾကီးၾကီး ပဲဟ…”
ဟုတ္ပါတယ္ ငါးခူ ၾကီးက ႏႈတ္ခမ္းေမႊး အ၀ါနဲ႕ က်ေနာ့္လက္ တေတာင္ ေက်ာ္ထိေအာင္ကိုၾကီး လွပါတယ္…ငါးခူ အစြယ္က အဆိပ္ရွိပါတယ္ သတိၾကီးစြာထားျပီးေတာ့ သူ႕ရဲ႕ အစြယ္ႏွစ္ဖက္ေအာက္ကို လက္ညိႈး လက္သန္းထည့္..ေအာက္ေမးရိုးကို လက္မႏွင့္ လွန္ခ် ျပီးေတာ့ ခ်ိတ္ကိုျဖဳတ္လိုက္ပါ..အဲ့လိုျဖဳတ္တတ္ဖို႕ ငါမွ်ားတတ္တဲ့ဦးေလး ၾကီးဆီမွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ သင္ခဲ့ရတာပါ..။ငါးကိုေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဗိုက္ ၀ိုင္းၾကီးပါ ျဖဴလဲ ျဖဳေနပါတယ္..ဒါ ငါးခူအထီး ၾကီးပါ..ငါးခူ အေကာင္ၾကီးေတြက အေဖာ္နဲ႕ ေနတတ္ပါတယ္ ဒီအခ်ိန္က ငါးေတြ သား က်ခ်ိန္ဆိုေတာ့ ငါးအမၾကီး ရွိႏိုင္ပါတယ္..က်ေနာ္လဲ ေဘးပါတ္၀န္းက်င္ တေလ်ာက္ လုိက္ေလ့လာၾကည့္လိုက္ပါတယ္…
“ဟာ”
ေတြ႕ပါျပီ ငါးသားအုပ္ၾကီးပါ..ငါးခူအုပ္ဆိုတာ ၾကည့္တာနဲ႕ သိပါတယ္ မည္းမည္း နဲ႕ ငါးသားေလးေတြ လဲ အမ်ားၾကီးပါ... အဲ့ဒီေအာက္မွာ ငါးမၾကီး ရွိပါတယ္..ငါးအမ မ်ားဟာ အထီးမ်ားထက္ အေကာင္ၾကီးၾကပါတယ္...သားခ် ထားလို႕ ပိန္ေတာ့ ပိန္တတ္ပါတယ္…
“အင္း ငါးသားေလးေတြ ကၾကီးေတာ့ တီနဲ႕ ခ်လို႕ကေတာ့ ကုန္မွာ ပဲ ပိုးဟပ္နဲ႕ မွ်ားမွ”
က်ေနာ့္ စိတ္ကူးနဲ႕ က်ေနာ္ အစာခ်လိုက္ပါတယ္…ငါး အေမ ၾကီးရဲ႕ ဟာ သူတို႕ သားအုပ္ေပၚ ျဖတ္ေျပးတဲ့ ေမြက အစ ဟပ္ပါတယ္ ..။ သားသမီးကို ကာကြယ္တတ္ေသာ မိဘ ေတြရဲ႕ ပံုစံ အမွန္ပါ..။က်ေနာ့္ အစာကိုလဲ တန္းျပီးဟပ္ပါတယ္..။
က်ေနာ္ ငါးအေမ ၾကီးကိုဆြဲတင္လိုက္ပါတယ္..
အားပါးပါး ဒီတစ္ေကာင္က ပိုေတာင္ၾကီးပါေသးတယ္..
က်ေနာ္ ရဖူးတဲ့ ငါးခူေတြ ထဲမွာ ဒီအေကာင္ေလာက္ၾကီးတာေတာ့ မေတြ႕ဖူးပါ တေကာင္တည္္း နဲ႕တင္ ၅၀ သားေက်ာ္ေလာက္ရွိပါတယ္…။
က်ေနာ္ ငါးေတြကို ေၾကးနန္းၾကိဳးနဲ႕ သီျပီး ျပန္ဖို႕ျပင္လိုက္ပါတယ္…။
ငါးအုပ္ကို ျပန္ၾကည့္မိတယ္…သူတို႕ အရင္လို မိခင္ေနာက္ကို အံုခဲျပီးလိုက္ေန သလိိုမ်ိဳး တစုတေ၀းထဲ ျဖစ္မေနေတာ့ပါ..ဦးတည္ရာမဲ့ ေလ်ာက္သြားေနပါေတာ့တယ္…ဒီထဲမွာ တခ်ိဳ႕က ကံေကာင္းျပီး အသက္ရွင္ႏုိင္သလို တခ်ိဳက်ေတာ့လဲ ငါးအၾကီးၾကီး ေတြရဲ႕ အစာ ျဖစ္သြားမွာပါ…ေအာ္ သူတို႕ မိဘ မဲ့ျဖစ္သြားျပီကိုး…။
………………………………………………………………………………………………..
“အေမေရ အေမ အေမ..”
ဟဲ့ သားေလး ဘယ္ေတြ ေလ်ာက္သြားေနတာလဲ မိုးရြာေနတာကို
“အေမ သားငါးခူ ဖမ္းလားတယ္”
“ဟယ္ၾကည့္စမ္း သား အေမဘာေျပာထားလဲ သူမ်ားအသတ္ မသတ္ရဘူးလို႕ ေျပာထားတယ္ေလ အေမ့စကား ကိုနားမေထာင္ဘူးေပါ့ …ဟုတ္လား ကိုဇင္”
“သားက အေမ့ကို စြတ္ျပဳတ္လုပ္တိုက္ခ်င္လို႕ပါ..အေမ ေနေကာင္းကာစ ဆိုေတာ့ အားရွိေအာင္ပါ..”
အေမက က်ေနာ့္ကိုၾကည့္ရင္း မ်က္ရည္၀ဲလာပါတယ္…
“လာ သားေလး ေခါင္းေတြ သုတ္စမ္း ဖ်ားေတာ့မွာပဲ ဒီကေလးကေတာ့…”
“အေမ ငါးခူကို ရြက္ယိုရြက္နဲ႕ ခ်က္စားရေအာင္ေနာ္ ..ပိုတာကို အေမ့အတြက္ စြတ္ျပဳတ္လုပ္ေပးမယ္..”
“အမယ္ နင့္ငါးခူ ကဘယ္ေလာက္ ၾကီးလို႕လဲ..”
က်ေနာ္လဲ အိမ္ေဘးက စဥ္းအိုးေဘးမွာ ခ်ထားတဲ့ ငါးခူႏွစ္ေကာင္တြဲ ကိုလက္ညိဳးထိုးျပလိုက္ပါတယ္..
“ဟိုမွာေလ..”
“ဟယ္ေတာ့ အၾကီးၾကီး ပဲ…သားေလး အိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ထား ဒီအခ်ိန္ ဆို ေစ်းမကြဲေသးဘူး အေမး ေစ်းမွာ သြားေရာင္းလိုက္မယ္…”
“အေမ့…..ငါးခူနဲ႕ ရြက္ယိုရြက္ ေလ….”
“သားေလး အိမ္မွာဆန္ကုန္ေနျပီေလ..ဒါေလးေရာင္းရရင္ အဆင္ေျပမွာ..သားကလိမာ ပါတယ္ ေနာက္မွ အေမအဆင္ေျပရင္ သား စားခ်င္တာခ်က္ေကၽြးမယ္ေလ..ေအာ္ ေနာက္တစ္ခါေတာ့ အဲ့လိုငါးထြက္မွ်ားတာ အေမခြင့္မျပဳေနာ္ သားေလ…ကို႕ ရဲ႕အခက္ခဲ အတြက္ သူမ်ား အသက္ကို သတ္တာ သိပ္ေအာက္တန္းက်တယ္ ေနာ္သား”
“ဟုတ္ ကဲ့ပါ အေမရဲ႕..အေမ ျမန္ျမန္ျပန္လာေနာ္ ေနေကာင္းေသးတာလဲ မဟုတ္ဘူး”
“ေအးပါသားရဲ႕ အေမ ေနေကာင္းေနပါျပီ..ထမင္းခ်က္ထားေနာ္..”
အေမက ေျပာရင္းနဲ႕ ဇလံုထဲကို ခ်ိန္ခြင္ေတြ ဓါးေတြ ၊ ငါးေတြ ထည့္ျပီး ခါးေစာင္းတင္ေရြ႕ ထြက္သြား ပါေတာ့သည္..။
……………………………………………………………………………………….
“ငါးခူေတြ ရမယ္ ငါးခူေတြ လတ္တယ္ေနာ္…လတ္တယ္…”
သူမအသံမွာ အားလံုး၀ မရွိပါ…သူမေဘးမွ အသံစာစာျဖင့္ ေအာ္ေရာင္းေနေသာတျခားငါးသည္ ေတြရဲ႕ အသံကို ဖံုးသြားေအာင္လဲ သူမ မေအာ္ႏိုင္ပါ…ဒါေပမယ့္သူမ အဆက္မျပတ္ ေအာ္ေနပါတယ္...။
“ငါးခူေတြ ရမယ္ ငါးခူေတြ”
“အမၾကီးေစ်းေကာက္…”
“အဲေတာ့ ေမာင္ေလးရယ္ အမမွာ တစ္က်ပ္မွ ကိုမရွိတာပါ…”
“ခင္ဗ်ားတို႕ ကလဲ ေျပာလို္က္ရင္အဲ့လို ၾကီးပဲ က်ဴပ္တို႕ကလဲ ေကာက္ခ်င္လို႕ေကာက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးဗ် ေကာက္ခိုင္းသေလာက္ မရရင္ အိပ္စိုက္ရမွာဗ်”
“ေအးပါ ကြယ္ အမ ငါးေရာင္းရရင္ ေပးပါ့မယ္ ျပန္လာခဲ့ ေနာ္…”
ေစ်းေကာက္ ေကာင္ေလးမွာ မေက်မနပ္ျဖင္ ့ထြက္သြားပါေတာ့တယ္..ေအာ္သူလဲ သူ႕ဒုကနဲ႕ သူပဲေလ..
…………………………………………………………………………………………..
“အေမ သမီး ငါးခူ ေၾကာ္စားခ်င္တယ္…”
“ဟုတ္လား သမီးစားခ်င္ရင္ အေမေၾကာ္ေကၽႊးမွာေပါ့ ဒီအခ်ိန္က ငါခူ ရပါ့မလားေတာင္ မသိဘူး…”
“အေမ အၾကီးၾကီး ကိုေၾကာ္စားခ်င္တာေနာ္…”
“ေအးပါ ေတြ႕ရင္ အေမ ၀ယ္ပါ့မယ္ သမီးကလဲ..”
“ေမေမ ဟိုမွာ ႏႈတ္ခမ္းေမြးၾကီးနဲ႕ …ဟိုမွာ ငါးခူေတြ..”
“ဘယ္မွာလဲ သမီးရဲ႕ ေအာ္ ဟိုမွာ လာလာ သမီး..”
ပ်ံက်ေစ်းေပမယ့္ လဲ ေစ်း၀ယ္လို႕ ေကာင္းလို႕ ဒီေစ်းကိုပဲ လာလာ ၀ယ္ျဖစ္ၾကပါတယ္…ဒီေန႕လဲ ေဒၚသြယ္တေယာက္ ကိုယ္တိုင္ ေစ်း၀ယ္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္..ဒီျမိဳ႕နယ္မွာေတာ့ ေဒၚသြယ္တို႕က လူခ်မ္းသာ စာရင္း၀င္ေတြ ပါ..။
“ဟိတ္.. ငါးခူ ဘယ္ေစ်းလဲ …”
“၈၀ ပါ အမ…”
“ဟဲ့ ညည္းဟာက မ်ားလွခ်ီလား ေလ်ာ့ပါဦးဟ…”
“အမ ရယ္ ငါးခူေစ်းက ၁၀၀ ပါ ညီမက ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုးေစ်းသည္မို႕လို႕ ေလ်ာ့ေရာင္းတာပါ..”
“နင့္ငါးခူေတြ ကလဲ ၾကီးလွ ခ်ီလား ဘုရားငါးခူေတြ ျဖစ္ေနမယ္ေနာ္…”
“မဟုတ္ပါဘူး အမရယ္…က်မသားေလးကိုယ္တိုင္ အိမ္ေရွ႕ ကန္ၾကီးထဲက မွ်ားလာတာပါ..”
“အမေလးေနာ္ လိုက္လဲ လိုက္တဲ့သားအမိပဲ ကဲကဲ ႏွစ္ေကာင္လံုးခ်ိန္လိုက္…အေလးမခိုးနဲ႕ေနာ္…”
“စိတ္ခ်ပါ အမရဲ႕… အားလံုး ၉၅ က်ပ္ သားပါ အမ ၉၀ သားပဲ ထားလိုက္ပါ့မယ္ ရ၂၀ ပါ..”
“၇၀၀ ပဲထားလိုက္ ေရာ့ ..ကိုင္ေပးဦးေနာ္…”
“ဟုတ္ကဲ့အမ ..”
သူမ ငါးကိုအခၽႊဲ ခ်ြတ္ ျပီး ဆူးေတာင္ေတြ ခုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္…။ကုန္ျပီ ျပန္ရံုပါပဲ..
သူမပါလာေသာ ပစည္းမ်ားကို အလ်င္အျမန္ ေကာက္သိမ္းလိုက္ပါတယ္..။သူမရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈ မွာ ေပါ့ပါးလြန္းလွပါတယ္…။လက္ခ်ိဳးေျခခတ္ ခပ္သြက္သြက္ျဖင့္ ကခတ္ ေနေသာ ကေခ်သည္ မေလးႏွင့္ပင္တူေနပါေတာ့သည္..။
“သားေလးေတာ့ ဆာေနေတာ့ မွာပဲ..”
သူမ ကုန္စံုဆိုင္ ကို အေျပးေလး သြားရင္း ပဲနဲ႕ ဆန္ဆီ အနည္းငယ္၀ယ္လိုက္ပါတယ္ ေစ်းထဲ ကို ျပန္ေျပးျပီး ဘူးသီးတစ္လံုးလဲ ၀ယ္လိုက္ပါေသးသည္…ညေနစာအတြက္ ကေတာ့ လမ္းထိပ္ထမင္း ဆိုင္မွာ ပဲ ၀က္နံရိုး တစ္ရာဖိုးနဲ႕ ငါးပိရည္တို႕စရာ မ်ား၀ယ္လာလိုက္ပါတယ္..
“အင္း သားေလး ေက်းဇူးနဲ႕ နက္ျဖန္ေတာ့ ဘူးသီးေၾကာ္နဲ႕ ဘယာေၾကာ္ေလး ျပန္ထြက္ႏိုင္မယ္ထင္တယ္..”
သူမ ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့ တပတ္မွာ အိမ္စရိတ္ ေဆးဖိုးနဲ႕ သူမရဲ႕ လက္လုပ္ အေၾကာ္ဆိုင္ေလး အရင္းျပဳတ္သြားခဲ့တာပါ..
……………………………………………………………………………………..
“ဆရာမ ..”
“ဆရာမ”
ဒုတိယ ေျမာက္ ေခၚသံနဲ႕အတူ မည္သည့္စာရင္းေတြ လုပ္ေနသလဲ မသိေသာ က်ေနာ့္၏အတန္း ပိုင္ ဆရာမ မ်က္လႊာပင့္ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုၾကည့္ပါတယ္..ျပီးေတာ့ မွ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေဟာင္းႏြမ္းေနေသာ ေက်ာင္း၀တ္စံုနဲ႕ ပံုစံခပ္မိႈင္းမိႈင္းကို ျမင္မိျပီး ရြံ သလို ကိုယ္ ကို ရို႕ သြားပါတယ္..
“ေျပာ ဘာလဲ..”
“ဆရာမ က်ေနာ့္ အဂၤလိပ္စာ အမွတ္ေတြ က ေပါင္းတာ မွားေနလို႕…”
“ျပစမ္း ဘယ္နားမွားလို႕လဲ ဆရာမ ေသခ်ာေပါင္းထားတာပဲ”
“ဒီမွာ ဆရာမ (၇) မွတ္တန္ ႏွစ္ပုဒ္နဲ႕ (၆ )မွတ္ တန္ တစ္ပုဒ္ ေလ သားအကုန္မွန္တဲ့ဟာကို ဆရာမက ၁၀ မွတ္ပဲေရးထား ျပီးေတာ့ ေပါင္းထားလို႕…”
“အာ ဟုတ္သားပဲ ၾကည့္ဦး ဆရာမ ကလဲ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနတာနဲ႔ ေသခ်ာေတာင္ မၾကည့္မိဘူး..သားကလဲ အခုမွ လာေျပာရလား အမွတ္ေတြ ကရီပို႕ ကတ္ေတြ ထဲေတာင္ ေရာက္ေနျပီ..”
“သားတို႕ အေျဖလြာစာအုပ္က မနက္ကမွရလို႕ပါ ဆရာမ…”
“ေအာ္ ေအေအ သားနာမည္က ဘယ္သူ ဇင္ေယာ္ ေနာ္..သားက ေတာ္သားပဲ အဆင့္ေလးတဲ့…ေတာ္ေရာေပါ့သားရယ္ အဆင့္ေလးဆို ေရွ႕ဆံုးတန္းမွာ ထိုင္ရမွာေနာ္…”
“ဆရာမ ဒီတဟ္ပါတ္ အဆင့္ တစ္က ဘယ္သူလဲ ဟင္ “
“ေအာ္ ဒီတပါတ္ က ေက်ာ့ေကသြယ္ရတာ..”
ေၾသာ္ ေက်ာင္းဆင္းရင္ ကားျဖင့္လာလာၾကိဳ တတ္ေသာ သေဌးမၾကီး ေဒၚသြယ္ရဲ႕ သမီး ကိုး..အဲ့ဒီကားျဖင့္ ေက်ာင္းဆင္းတိုင္း ဆရာမလဲ ပါပါ သြားတတ္တာ ကို ေတြ႕ဖူးပါတယ္..
“အကယ္ေရႊ႕ အခုလိုေနတဲ့ ၁၀ မွတ္ကို ထည့္ေပါင္းရင္ သားအဆင့္ဘယ္ေလာက္ရမလဲ ဟင္..”
“အင္း သားက တစ္ေပါ့ ဒါေပမယ့္ ေပါင္းလို႕ မရေတာ့ ဘူးသားရဲ႕ ေနာက္တစ္ပါတ္ မွ အဆင့္ တစ္ယူေတာ့ေနာ္…”
“ဟုတ္…”
ဟုတ္လို႕သာ ေျပာရတာ သိပ္ေတာ့ မေက်နပ္ခ်င္လွပါ ..က်ေနာ္က အရင္ လပါတ္ေလးေတြ မွာ အျမဲတမ္း အဆင့္တစ္ရခဲ့တာပါ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ေနရာက တတိယတန္း ျပတင္းေပါက္ အစြန္ကေန လံုး ၀မတတ္ပါဘူး က်ေနာ့္ပံုစံ နဲ႕ ေရွ႕ဆံုးတန္းထိုင္ရင္ A ခန္ဂုဏ္ငယ္မယ္လို႕ ထင္လို႕ ေနမွာပါ..ဒီတစ္ခါေျဖထားတဲ့ စာေမးပြဲက ပထမ အစမ္း စာေမးပြဲ ၾကီးပါ ..ဒီ စာေမးပြဲ မွာ အဆင့္ (၁) ရတဲ့ လူတုိင္းကို ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးက ဆုခ် ျမဲပါ ဒါေၾကာင့္က်ေနာ္ လိုခ်င္ခဲ့တာ ပါ ခုေတာ့ မရႏိုင္ေတာ့ ပါတဲ့ေလ..ဘာလို႕ မရႏိုင္ပါလိမ့္လို႕ ေတြးေနရံုကလြဲေရြ႕လဲ က်ေနာ္ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါ..။
…………………………………………………………………………………………….
“အေမ့..”
“ဟဲ့ ပလုပ္တုတ္ အမေလး လန္႕လိုက္တာေနာ္ သားေလး ေက်ာင္းကျပန္လာျပီလား…”
“အေမေရာင္းေကာင္းလား …”
“ေကာင္းပါ့ေတာ္ အခု ဘယာေၾကာ္ေလး နည္းနည္းက်န္ေနလို႕ ေစာင့္ေနတာ တေယာက္စာပဲ က်န္ေတာ့တယ္..သားေလးဗိုက္ဆာရင္ ထမင္းစား ေလ အေမ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ထားတယ္..”
“ဟာရွယ္ပဲ အေမ ပုဇြန္နဲ႕ေရာေၾကာ္ထားတာ လား ၀က္သားနဲ႕ ေရာထားတာလား
အေမက ျပန္မေျဖပါ က်ေနာ့္ကို မ်က္လံုးျပဴးျပီး အံၾကိတ္ျပပါတယ္…”
“ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ ထမင္းစားဖို႕ အသက္ရွင္တာ မဟုတ္ပါဘူး အသက္ရွင္ဖို႕ ထမင္းစားတာပါ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ ရိုးရိုးနဲ႕စားလဲ မေသႏိုင္ပါဘူးေလ…”
“ဟြန္း ေလသံကေတာ့ သူ႕ အေဖ ေလသံ အတိုင္း ပဲ..”
“ဟဲဟဲ အေမ သားမကူေတာ့ဘူးေနာ္ ထမင္းစားျပီး၇င္ သား စာသြားက်က္ေတာ့မယ္ …အေမလဲ အေဖ့ကိုသတိ ရမေနနဲ႕ဦး..ေနာ္”
“ၾကည့္စမ္း ဒီေကာင္ေလး အေမကို ..”
“ဟားဟ …”
က်ေနာ္အေမ့ ပါးကိုတစ္ခ်က္နမ္းရင္း အိမ္ေပၚ ကိုေျပးတက္လိုက္ပါေတာ့တယ္..။
က်ေနာ္တို႕ ကအေမတစ္ခုသားတစ္ခုပါ.. ကေနာ့္အေဖ ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္က ကန္ထရိုက္တစ္ခုမွာ လက္သမားေခါင္းလုပ္ရင္းနဲ႕ မေတာ္တဆ မႈ တစ္ခုမွာ အသက္ ဆံုးပါးခဲ့ ရပါတယ္ ။ က်ေနာ္ ကအလယ္တန္းေက်ာင္းသားပဲ ရွိပါေသးတယ္.. သူမ်ားေက်ာင္းသားေတြလို လဲ က်ဳရွင္မယူႏုိင္ပါဘူး .. အေမ့ရဲ႕
အေၾကာ္ဆိုင္၀င္ေငြ အိမ္လခ ဖိုး စားေသာက္ စရိတ္နဲ႕ က်ေနာ့္ ရဲ႕ ပညာသင္စရိတ္ကို မနည္း က်ားကန္ထားရတာပါ..ဒါေေတာင္ အေမက က်ေနာ့္ကို ျမိဳ႕နယ္ရွိ အေကာင္းဆံုး ေက်ာင္းမွာ မရမက ေက်ာင္းထားလို႕ ပါတ္၀န္းက်င္ကေတာင္ ေမးေငါ့ၾကရပါတယ္..
ထမင္းၾကမ္းနဲ႕ ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္ ကိုအစာေျပစားျပီးတာနဲ႕ ေခါင္းရင္းအိမ္ က အမၾကီးဆီကို ေျပးရပါမယ္…သူက က်ေနာ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စာျပေပးပါတယ္.. သူကုိယ္တိုင္ကလဲ ပထမႏွစ္ တကသို္လ္ေက်ာင္းသူပါ.က်ေနာ္နားမလည္တဲ့ စာမ်ားကို ေမးလို႕ရပါတယ္.. သူ႕ေမာင္ေလးကလဲ က်ေနာ္တို႕နဲ႕ အတန္းတူပါတယ္ .ေနာက္တစ္ခု က သူတို႕ အိမ္က မိီးရပါတယ္ မီးမလာတဲ့ ေန႕ဆိုရင္လဲ သူတို႕ ကဘက္ထရီအိုးနဲ႕ ၾကည့္ၾကတာပါ က်ေတာ္တို႕ သားအမိမွာက ေရနံဆီ မီးခြက္ေလး တစ္ခြက္ပဲ ရွိပါတယ္ အဆင္မေျပ လွပါ.. အေမယပ္ခပ္တာကို ခံျပီး စာက်က္ခ်င္တဲ့ဆႏၵကေတာ့ ဆႏၵ အျဖစ္ပဲ ရွိေနခဲ့ပါတယ္…က်ေနာ္ စာက်က္ျပီးလို႕ အိမ္ျပန္ ျပီး အေမနဲ႕ ညေနစာစား မနက္ျဖန္အတြက္ အေမ ျပင္ဆင္တာကို ကူ ..
အလုပ္ေတြအားလံုး ျပီးရင္ေတာ့ အေမက က်ေနာ့္ကိုရင္ခြင္ထဲ ထားျပီးေတာ့ စကားေတြ ေျပာၾကပါတယ္ အေမက တစ္ခါတစ္ေလ ပံုေျပာျပပါတယ္ သီခ်င္းဆိုျပပါတယ္…က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ အဲ့ဒီ အခ်ိန္ ကိုအရမ္း သေဘာက်တာပါ..။
တေနကုန္ဘယ္ေလာက္ ပဲ စိတ္ပင္ပန္းတဲ့ဟာေတြ ၾကံဳ ရပါေစ က်ေနာ္ရဲ႕ အေမ့ရင္ခြင္
ဗိမာန္ ကို မွာ အားလံုးဖြင့္ခ် ျပီးေတာ့ ညေတြတိုင္း ကို က်ေနာ္ ေအးခ်မ္းစြာ အိပ္စက္ခဲ့ရတာပါ..။
“အေမ…”
“ရွင့္…”
“အေမ သခ်ၤာတတ္လား ဟင္…”
“အေမက ၄ တန္းထိပဲ ေက်ာင္းေနဖူးတာ သားရဲ႕..သားေလာက္ေတာ့ ဘယ္တတ္မလဲ..”
“အေမ (၇) ရယ္ (၇) ရယ္ (၆) ရယ္ေပါင္းရင္ ဘယ္ေလာက္ရလဲ …”
“အမယ္ အေမက ေစ်းသည္ပါေနာ္ အဲ့ေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္..၂၀ ေပါ့သားရဲ႕…”
“ဟာ အေမက ေတာ္လိုက္တာ သားတို႕ အတန္းပိုင္ဆရာမ က အေမ့ေလာက္ေတာင္ သခ်ၤာ မတတ္ဘူး…”
“ဟိတ္ ကို႕ ဆရာသမား ကိုအဲ့လိုမေျပာရဘူးေလ…”
“အေမသိလား သားဒီတစ္ပါတ္ စာေမးပြဲမွာ အမွတ္အမ်ားဆံုးရတာ သိလား ဒါေပမယ့္ သား အဆင့္က ၄ ပဲ ရတာ ဆရာမ က အမွတ္မွားေပါင္းတာေလ…”
“ေအာ္ သားေလးရယ္ ဘာျဖစ္လဲ အဆင့္ ၄ ရေတာ့ေရာ..သားက စာေမးပြဲမွာ အဆင့္ ေကာင္း ဖို႕ စာသင္တာလား ..စာတတ္ခ်င္လို႕ စာသင္တာလား….”
အေမ့စကားကိုက်ေနာ္ ဥာဏ္မွီသေလာက္ ေတြးလိုက္ပါတယ္..
“ဟုတ္တယ္ေနာ္ အေမ ေက်ာင္းတတ္တယ္ဆိုတာ တကယ္တန္းေတာ့ စာတတ္ဖို႕ပဲ ေနာ္…”
“ဟုတ္တယ္ သားေလးရဲ႕ စာကိုပဲ တတ္ေအာ္သင္ေနာ္..ငါ့သားေလးကို အေမက အဲ့ဒီ ေက်ာင္းမွာထားတာ စာတတ္ေစခ်င္လို႕ အဆင့္ေကာင္းေစခ်င္လို႕ မဟုတ္ဘူး..”
“ဟုတ္ ..”
ထိုကဲ့သို႕ အေမ သည္ က်ေနာ့္ အား ေက်ာင္းမွ သင္ေပးေသာ ေက်ာင္းစာမ်ားထက္ ပိုေရြ႕ ခက္ခဲျပီး နားလည္ရန္လဲ ခက္ခဲေသာ ဘ၀ သင္ခန္းစား မ်ားအား ညစဥ္္ ညတိုင္း ပို႕ခ် ခဲ့ပါတယ္..။
…………………………………………………………………………………………………..
၀ါတြင္းကာလဥပုဒ္ ေန႕မို႕ အိမ္တိုင္းမွ အဖိုးအဖြားမ်ားႏွင့္ အိမ္ရွင္မမ်ားဥပုဒ္ သီလယူရန္ ရက္ကြက္ဓမာရံု သို႕ သြားေနၾကပါတယ္..က်ေနာ့္ အေမကေတာ့ ေခၽႊးတစ္လံုးလံုးနဲ႕ အေၾကာ္တဲ့ေလး ထဲမွာ အလုပ္မ်ားေနပါတယ္…
“အေမ ဥပုဒ္ သြား မေစာင့္ဘူးလား…”
“သားေလးရယ္ အေမ တို႕ တေန႕လုပ္မွ တေန႕စားရတာ ..”
“ဟာ အေမကလဲ သားလဲ အေၾကာ္ေၾကာ္တတ္ေနတာ ပဲကို ျပီးေတာ့ ဥပုဒ္ေန႕ဆို ေက်ာင္းပိတ္ေနၾက ပဲေလ..သား အေမ့ကို ကုသိုလ္ ျပဳျပီးေတာ့ အေၾကာ္ေၾကာ္ေပးမယ္ ေလ ေနာ္အေမ…”
အေမက က်ေနာ့္ကို ေတြေတြေလး ၾကည့္လို႕ ျပံဳးေနပါတယ္..
“သား ရယ္ အေမ့လဲ ဥပုဒ္ယူျပီး တေနကုန္ ေစတီေလးမွာ တရားမွတ္ခ်င္တာ ေပါ့..
ဒါေပမယ့္ အေမ့မွာ မွာ ေယာဂီ ထည္ေလးေတာင္ မွမရွိတာ အေၾကာ္ဆီေတြ ေပေနတဲ့ အင္းက်ီနဲ႕ ဆို အေမ့ကို ႏွာေခါင္းရံႈ႕ ၾကမွာေပါ့ ကေလးရဲ႕…အေမ့ဘာသာ အိမ္မွာ ဘုရားရွိခိုး တရားထိုင္လဲ အဆင္ေျပပါတယ္ ငါ့သားေလးက ကုသိုလ္လိုခ်င္တယ္ ဆိုရင္ စာကိုၾကိဳးစား သင့္ေပါ့ ေနာ္…အေမကေလ ဘယ္ေလာက္ ပဲ ပင္ပန္းပင္ပန္း ငါ့သားေလးကို သားသူငယ္ခ်င္းေတြ က စာလာေမးတဲ့ အခ်ိန္ဆို ေၾသာ္ ငါ့သားေလးက သူတို႕ထက္ စာကို ေကာင္းေကာင္း သင္ယူတာပဲ ဆိုျပီး ပိတိနဲ႕ အေမာေတြ ေျပသြားေရာ..”
“သားက အိုေအစစ္ ေလးေပါ့ေနာ္ ဟုတ္လား အေမ..”
“ဘာလဲ အိ္ုေအစစ္..”
ဟိုဟာေလ ေရသန္႕ဗူး ကုိေျပာတာ..
“ဒါေပါ့ ငါ့သားေလးက အေမ ကို အေမာေျပေစတာေပါ့..”
ေဟးးးး…ဟားဟား
က်ေနာ္ နွင့္ အေမ့ရဲ႕ ရယ္သံမ်ား အေၾကာ္ တဲေလးထဲမွာ ဆူညံေနခဲ့ပါတယ္..
………………………………………………………………………………………………

“အေဒၚ အဲ့ဒီ ေယာဂီထမီေလးက ဘယ္ေလာက္လဲ ဟင္…”
“အဲ့တာက အစံုလိုက္အပ္မွ ခ်ဳပ္ေပးတာ ေကာင္ေလးရဲ႕ အင္းက်ီေရာ တဘက္ေရာေလ ၃၅၀၀ ..”
“၃၅၀၀ ေတာင္လား .. ဟုတ္ ေနာက္မွ ၀ယ္ေတာ့မယ္ ေနာ္…”
“ေအးပါေအးပါ…”
အထည္ဆိုင္မွ အမၾကီးက က်ေနာ့္ကိုမယံုသလိုႏွင့္ ျပံဳး စစေျပာပါတယ္…က်ေနာ့္
စိတ္ထဲမွာေတာ့ အေမ့ကို ေယာဂီထည္ေလး မရမက ၀ယ္ေပးခ်င္ေနခဲ့ပါတယ္…
စာသင္ခန္းထဲ ေရာက္တာေတာင္ စိတ္ကူးထဲက ေယာဂီ၀တ္စံု ေလးနဲ႕ အေမ့ကို မ်က္စီထဲက မထြက္ပါ..
“ဒီေန႕ ဆရာမၾကီးက ဆုေတြ လိုက္ေပးမယ္တဲ့ ဟိုမွာ ေက်ာ့္ေကသြယ္တို႕ အိမ္က ဓါတ္ပံုဆရာေတာင္ ေခၚလာတယ္ ေတြ႕လား…”
ေဘးနားမွ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ အသံေၾကာင့္ လက္ရွိအေျခေနကို ပိုစိတ္ ၀င္စား မိပါတယ္..
“ဘာလို႕ဖို႕လဲဟ ဓါတ္ပံုဆရာ…”
“အာ မင္းကလဲ အဲ့တာ သူ႕သမီးဘယ္ေလာက္ေတာ္လဲ ဆိုတာ ကို ဓါတ္ပံုရိုက္ အိမ္မွာ အၾကီးခ်ဲ႕ ျပီးခ်ိတ္ထား မွာေပါ့ ဧည့္သည္လာေတာ့ ၾကြားလို႕ရတာေပါ့..ကြ…”
“ေအာ္ အဲ့လိုလား…”
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီးက ေက်ာ့ေကသြယ္ ကို ေက်ာင္းသံုးဗလာစာအုပ္ ေဘာပင္ ခဲတံ ႏွင့္ တျခားေက်ာင္းသံုး ပစည္းမ်ားကို ဆုခ် ပါတယ္…။ အခန္းထဲ မွာ ေက်ာ့ေကသြယ္ တို႕က ပိုက္ဆံရွိအသိုင္းအ၀ိုင္းမို႕ ေက်ာင္းသံုးပစည္းေတြ ဆိုလွ်င္ အသစ္အဆန္း ေနာက္ဆံုးေပၚေတြ သံုးတတ္လြန္းလို႕ က်ေနာ္တို႕ ေငးၾကရ စျမဲပါ..။
အေကာင္းဆံုးနဲ႕ အေခ်ာ့ေမြ႕ဆံုး စာအုပ္ေတြကိုသာ သံုးတတ္တဲ့ ေက်ာ့္ေကသြယ္ တေယာက္.. ေက်ာင္းအုပ္ဆရာ မၾကီး ဆုခ်တဲ့ ေက်ာင္းသံုး ဗလာစာအုပ္ မ်ားကို ဘာလုိအသံုးခ်မလဲ ဆိုတာကို အနားလိပ္ေနျပီျဖစ္ေသာကုန္ခါနီး က်ေနာ့္သခ်ၤာစာအုပ္
၏ အနားစမ်ားကို ျပန္ျဖန္႕ရင္း ေတြးမိပါေတာ့ သည္..။
………………………………………………………………………………………………
“အေမ..”
“ေျပာ သားေလး…”
“လူေတြ ကေလ ပိုက္ဆံ ရွိမွ အထင္ၾကီးၾကတာလားဟင္ … သားတို႕ အခန္းထဲ ကေကာင္မေလး တေယာက္ဆို သူ႕မိဘေတြ ပိုက္ဆံ ရွိေတာ့ သူ႕ကုိဆို လူတိုင္းက အားက် အထင္ၾကီးၾကတယ္ …”
“သား က လူအထင္ၾကီးတာ လိုခ်င္လို႕လား…”
“အဲ့တာ မေကာင္းဘူးလား အေမ ရဲ႕…”
“သားရဲ႕ လူ႕ဘ၀မွာ ေလ လူေတြအထင္ၾကီးတယ္ဆိုတာ က အေပၚယံပဲ သားရဲ႕ ပိုက္ဆံရွိရင္ အထင္ၾကီးတယ္ ဂုဏ္ရွိန္ေတြ ရွိေနရင္ အထင္ၾကီးတယ္…အဲ့တာေတြ ကတကယ္ေတာ့ ဘာမွ အႏွစ္သာရ မရွိဘူးသားေလးရဲ႕…လူ႕ဘ၀မွာ သူမ်ားက ကို႕ကို အထင္ၾကီးဖို႕ ထက္ ကို႕ကိုကို အထင္ၾကီးဖို႕က အေရးၾကီးတယ္ကြယ့္…”
“ကို႕ကို ကို အထင္ၾကီးဖို႕ ဟုတ္လား အဲ့တာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ…”
“လူတိုင္းက ကို႕ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မွားလား မွန္လားဆိုတာကို ကိုယ္ကိုတိုင္ ပဲ သိတာေလ ကို႕ အေၾကာင္းကို ကိုပဲ အသိၾကဆံုးေလ…အဲ့ဒီေတာ့ ကို႕ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ဟာ အထင္ၾကီးဖို႕ ေကာင္းလား မေကာင္းဘူးလား ဆိုတာလဲ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ ထက္ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ၾကဖူးေလ အဲ့ဒီ ေတာ့ သားေလး ဘာပဲ လုပ္လုပ္ ကို႕ကိုကို အထင္ၾကီး ႏူိုင္မဲ့ အလုပ္ေတြ ပဲျဖစ္ရမယ္ သူမ်ားေတြ အထင္ၾကီးတာ အထင္ေသးတာေတြ ၾကည့္မေနနဲ႕ ဟုတ္ျပီလား..”
“ဒါဆို သား သူမ်ားေတြ အထင္ၾကီးေအာင္ မေနေတာ့ ဘူး.. ကို႕ကိုကို အထင္ၾကီးေအာင္ ပဲေနေတာ့မယ္ …”
“ဒါေပါ့ သားေလးရဲ႕ …”
“ေအာ္ အေမ ဒီေန႕ အေမ အေၾကာ္ေတြ အေစာၾကီးကုန္သြားတာလား…”
“မဟုတ္ဘူး သားေလးရဲ႕ အေမ အေၾကာ္ေတြ ကို လိုက္ေရာင္းလိုက္တာ…”
“ဟာ အေမ ကလဲ ပင္ပန္းမွာေပါ့ ကို႕ဘာသာ ဆိုင္မွာ ထိုင္ေရာင္းပါ လား အေမရဲ႕…”
“အေမလဲ အဲ့လိုပဲ ေရာင္းခ်င္တာေပါ့ သားေလးရယ္ ေန႕လည္က စည္ပင္က လာေျပာတယ္ အေမ့ အေၾကာ္တဲက သူတို႕ နယ္ေျမထဲ ေရာက္ေနလို႕တဲ့…မနက္ျဖန္ က်ရင္ အေၾကာ္တဲ ဖ်က္ရမွာ …”
“ဟင္ ဒါဆို အေမေန႕တိုင္း အေၾကာ္ဗန္း ရြက္ေနရမွာေပါ့..အေမရယ္…”
“ရပါတယ္ သားရယ္ အေမ အရင္ကလဲ အဲ့လို ေရာင္းဖူးပါတယ္…”
က်ေနာ္ တကယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ အေမ အေစာၾကီးထ အေၾကာ္ေတြ ေၾကာ္ ျပီးေတာ့ ဗန္းထဲ ထည့္ ျပီး အေၾကာ္ေတြ မကုန္မခ်င္း အသံေတြ နာေအာင္ ေအာ္ ျပီးေရာင္းရမွာ…။
“ အဲ့ဒီ စည္ပင္ နယ္ေျမ ေတြ ကလဲ ေနရာ တကာပဲေနာ္..သူတို႕ ၀ယ္ထားတာ ၾကေနတာပဲ…သူတို႕နယ္ေျမေတြလို႕သာ ေျပာတာပါ လမ္းထိပ္က ဘီယာ ဆိုင္ ၾကီး က်ေတာ့ စည္ပင္သာယာ နယ္ေျမဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ ၾကီး ကို ခြေဆာက္ထားတာ အဲ့ဒီဆိုင္ကိုက်ေတာ့ မဖ်က္ခိုင္းဘူး … ဟြန္း ေတာ္ေတာ္ တရားတယ္ေနာ္ အေမ..”
“သားေလး ကလဲေလ … ေလာကမွာ က အမွန္တရား ဆိုတာ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိေနပါတယ္သားေလးရဲ႕ မတရားမႈဆိုတာ ရွိသလို တရားမႈ ဆိုတာလဲရွိတာပဲေလ … သားေလးက ေလာကမွာ ဘယ္ဟာက အမွန္တရား ဆိုတာ သိသြားတဲ့တေန႕ အမွန္တရား ဘက္မွာ ရပ္တည္ရဲတဲ့ တေန႕ အေမ့သားေလး လူပီသတဲ့ ေန႕ပဲ..အမွန္တရားကို မသိခ်င္ေဆာင္ ေဆာင္ေနသေရြ႕ေတာ့ ငါ့သားေလး လူနံဳ ေလး တေယာက္ ျဖစ္ေနမွာပဲ..”
“ဟာ အေမကလဲ သား လူနံဳလူအေလး ေတာ့ အျဖစ္ မခံႏိုင္ပါဘူး အမွန္တရားကို သိေအာင္လုပ္မွာ..”
“ဒါေပါ့ သားေလးရဲ႕ သားေလး အမွန္တရားကိုသိေအာင္လို႕ အေမက ကူညီေပးမွာေပါ့…”
“ဟုတ္ ..”
က်ေနာ္ အေမ့ ရင္ခြင္ ထဲကို တိုး၀င္ရင္း စိတ္ေက်နပ္စြာ ေမွးစက္လိုက္ပါေတာ့တယ္ .. …………………………………………………………………………………………………..
“ပညာေရးမႈး လာ မယ္တဲ့…”
“ဟုတ္လား…”
က်ေနာ္ အံ့ၾသစြာ ေမးမိပါတယ္… က်ေနာ္တို႕ အလယ္တန္း ေက်ာင္းသား ဘ၀ ေရာက္တဲ့ အထိ ပညာေရးမႈးဆိုတာကို မေတြ႕ ဖူး စကား မေျပာဖူးပါ..
ပညာေရးမႈးေတြ ဟာ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးလိုက္ျပတဲ့ အခန္းေတြကိုပဲ လိုက္ၾကည့္ျပီး ျပန္သြားၾကတာလား မသိပါ..
“ေက်ာ့္ေကသြယ္ က ပညာေရးမႈးကို အဂၤလိပ္ႏႈတ္ဆက္ ရမွာ ေလ ငါ့တို႕ အခန္းကို လာစစ္ခဲ့ရင္ေပါ့..လာမယ္လဲ မထင္ပါဘူး …”
က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းက ေ၀ဖန္လိုက္ပါတယ္..။
“ဟေရာင္ ဇင္ေယာ္ မင္း အင္းက်ီက ေက်င္းစိမ္း ေရာ ဟုတ္ရဲ႕လား ေက်ာင္းဘက္ေတာင္ မပါဘူး ..ဒီေန႕ ပညာေရးမႈ လာပါမယ္ဆိုမွ …”
“ ေအးကြာ ငါ့အင္းက်ီ ကေလ်ာ္ထားလို႕ မႏွစ္က အင္းက်ီ ကိုျပန္၀တ္လာတာ ေက်ာင္း တံဆိပ္ က ဘယ္ကတည္း က ျပဳတ္ေနမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး…ေနပါဦးဟ ငါမသိလို႕ေက်ာ့္ေကသြယ္ က အဂၤလိပ္ ေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္လို႕လားဟ…”
“မေန႕က ဆရာမ ႏႈတ္တိုက္ သင္ေပးထားတယ္ေလ … ဟိုမွာေတြ႕လား ဗီဒီယို ကင္မရာ သူစကားေျပာေနတာကို ရိုက္ဖို႕တဲ့ …”
က်ေနာ္ ျပံဳး လိုက္မိပါတယ္ အေမေျပာတဲ့ လူေတြ အထင္ၾကီးေအာင္ထက္ ကို႕ကိုကို အထင္ၾကီးေအာင္ ေနဆိုတဲ့ စကား ကိုလဲ ျပန္အမွတ္ရမိျပန္ပါတယ္…။
ပညာေရးမႈးက တကယ္ပဲ အခန္းကို ေရာက္လာပါတယ္…ပညာေရးမႈး ကိုေၾကာက္လို႕ ေက်ာင္းသားေတြလဲ အသံတိတ္ေနတာမွ အပ္က်သံ ေတာင္ ၾကားရေလာက္ပါတယ္…
ေက်ာ့္ေကသြယ္ ကေတာ့ အဂၤလိပ္ ႏႈတ္တိုက္ သင္ထားေသာ ႏႈတ္ဆက္ပံု ႏႈတ္ဆက္နည္းေတြ နဲ႕ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ ေျပာေနပါေတာ့သည္..
ပညာေရးမႈးဆိုတဲ့ ဆရာၾကီးကလဲ ျပံဳးလ်က္နားေထာင္ေနပါတယ္…
“သမီးက ဒီအခန္းထဲမွာ စံျပ ေက်ာင္းသူထင္တယ္..”
“ဟုတ္ပါတယ္ ရွင့္ …”
အတန္းပိုင္ဆရာမက ၀င္ေျပာတာပါ…
ပညာေရးမႈး ကေခါင္းညွိတ္လ်က္..
“အင္း ဒါဆို အဘကို သမီးတို႕ အတန္းမွာ သင္ခဲ့ရတဲ့ The Last Leave ဆုိတဲ့ အဂၤလိပ္ ဇာတ္လမ္းေလး အေၾကာင္းကို သမီးခုနက အဘကို ႏႈတ္ဆက္ သြားသလို ပဲ အဂၤလိပ္လိုု သမီးမွတ္မိသေလာက္ ရွင္းျပ ပါလား…”
သြားျပီ ေက်ာ့္ေကသြယ္ တေယာက္ မိႈင္သြားပါသည္..ေတာ္ေတာ္လဲ ေၾကာက္ေနပံု ရပါတယ္ အတန္းပိုင္ ဆရာမကို အားကိုးသလိုၾကည့္ ေနပါသည္..။ဆရာမလဲ မ်က္ႏွာ အလြန္႕အလြန္ ကိုငယ္ေနပါသည္..။ပညာေရးမႈ က အေျခေန ကိုခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္သြားပံုပါ..
“ကဲ ဒါဆို သားတို႕ သမီးတို႕ ထဲ က ဘယ္သူ အဘ ကိုေျပာႏိုင္မလဲ …”
ရုတ္တရက္ က်ေနာ္ လက္ေထာင္မလို႕ ဟန္ျပင္လိုက္ျပီးေတာ့မွ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေက်ာင္း၀တ္စံုကို သတိျပဳမိျပီး ဒီတိုင္းေလးပဲ ေနလိုက္ပါေတာ့တယ္…
“ဘယ္သူမွ မရွိၾကဘူးလား .. ကဲကဲ ကေလး ေတြ အဘ ကိုမေၾကာက္နဲ႕ ေနာ္ ေျပာတတ္ရင္ ထြက္ေျပာၾက…ကေလးေတြ ထဲ က အဲ့ဒီ အေၾကာင္းကို အဂၤလိပ္ လိုေျပာႏိုင္တဲ့ သူကို အဘ က ဆုခ်မယ္ဗ်ာ…”
“ကဲကဲ ဘယ္သူေျပာမလဲ ဆုေတာ္ေငြ ၃၀၀၀ ေပးမယ္ကြာ ၃၀၀၀ ..ခ်က္ခ်င္းဆုခ်မွာ …”
ဟင္ ၃၀၀၀ ဆိုပါလား.. က်ေနာ္ အားတတ္သြားပါသည္.. ဟာ အေမ့ အတြက္က်ေနာ္ ၀ယ္ေပးခ်င္တဲ့ေယာဂီ ၀တ္စံုေလးက ၃၅၀၀ ဆိုေတာ့ သိပ္ေတာင္ မလိုေတာ့ပါလား…က်ေနာ္ ဘာမွ မစဥ္းစား ေတာ့ပဲ …လက္ေထာင္ လိုက္ပါတယ္..
“ေဟာ ဟုတ္ျပီ တေယာက္ေတာ့ လက္ေထာင္ျပီ လာလာ အေရွ႕ကိုလာပါ…”
“မဂၤလာပါ…”
က်ေနာ္ ျမန္မာလိုပဲ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္..
“ေအေအ မဂၤလာပါ…”
ပညာေရးမႈး က ျပံဳးရြင္စြာ ေျပာပါသည္..။
“ကဲ သား အဘကို ေျပာျပပါ..”
“အဘ က်ေနာ္ ေျပာႏိုင္ရင္ က်ေနာ့္ ကို ၃၅၀၀ ေပးပါ..”
“ေဟ…”
“ဟင္….”
ပညာေရးမႈး ေရာ ေက်ာင္း အုပ္ၾကီး နဲ႕ ဆရာမ မ်ားပါ အသံမ်ိဳးစံု ထြက္ လာၾကပါတယ္.
ပညာေရးမႈးက ေအးခ်မ္းစြာ ျပန္ေျပာပါတယ္..
“ေကာင္းပါျပီ ကြာ သားေျပာႏိုင္ရင္ သားကို အဘက ၅၀၀၀ ေပးမယ္..”
“ဟင့္ အင္း အဘ က်ေနာ္ ၃၅၀၀ ပဲ လိုခ်င္ပါတယ္…”
ပညာေရး မႈးလဲ ဆုေၾကးေငြ ကိုေစ်းဆစ္ေနေသာ က်ေနာ့္ကို အထူးအဆန္း တေယာက္လို ၾကည့္ေနပါတယ္..
“ေအးပါကြာ..သား သေဘာပါ..”
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်…”
ပညာေရးမႈးအား ရိုေသစြာဦးညြတ္လို္က္ျပီး က်ေနာ္ စေျပာ လိုက္ပါတယ္
“Su and John were artists. They live with Mr.Barman in NewYork city…”
က်ေနာ္ ေျပာသမွ် ကို အဘ နားေထာင္ရံု သက္သက္မဟုတ္ပဲ တစ္ပိုဒ္ေျပာျပီးတိုင္း အဂၤလိပ္လို ေမးခြန္း ျပန္ထုတ္ပါတယ္..က်ေနာ္ ကျပန္ေျဖရပါတယ္..အဘ ေမးေတာ့ မရွင္းလွ်င္ က်ေနာ္ ကျပန္ေမးပါရန္ ေမတၱာ ရပ္ခံ ပါတယ္..က်ေနာ္နဲ႕ အဘ ရဲ႕ စကား ေျပာေနတာကို အားလံုးျငိမ္ ျပီး နားေထာင္ေနပါတယ္..အဘ က ေမးခြန္း လွည့္ေမးရင္လဲ က်ေနာ္က မရမက အေျဖရေအာင္ ေျဖပါတယ္..ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ္ ေအာင္ျမင္သြားတယ္..။ က်ေနာ္လဲ ေတာ္ေတာ္ ေမာသြားပါတယ္
အဘ ကက်ေနာ့္ကို ခ်ီးက်ဳးစကား မေျပာပါ..အိပ္ကပ္ထဲမွ ၅၀၀ တန္ အထပ္လိုက္ ကိုထုတ္ျပီးေတာ့ ၃၅၀၀ ရီျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကို ထုတ္ေပးပါတယ္ က်ေနာ္လဲ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ရိုရိုေသေသ ယူလိုက္ပါတယ္…ျပီးေတာ့ ကို႕ေနရာကို ျပန္ရန္ လွည့္အထြက္..
“သား ေနပါဦး..အဘ မသိလို႕ သားက အဲ့ဒီပိုက္ဆံ ၃၅၀၀ ကို ဘာလုပ္ဖို႕လဲ သားရဲ႕..”
“က်ေနာ့္ အေမ အတြက္ ေယာဂီ ထည္ ၀ယ္ေပးခ်င္လို႕ပါ…၃၅၀၀ ကုန္မွာ မို႕လို ပါ…”
က်ေနာ္ ေျပာတာကို ပညာေရးမႈး က အဓိပါယ္ ေပါင္းမ်ားစြာ ပါေသာ မ်က္လံုးျဖင့္ ၾကည့္ေနပါတယ္…က်ေနာ္ေတာ့ အဓိပါယ္ မေဖာ္တတ္ ပါ… ညက်မွ အေမ့ကို အဲ့ဒီ အျဖစ္ပ်က္ေလးကို ေျပာျပေဆြးေႏြးရပါမယ္…။
……………………………………………………………………………………………………
“ အေဒၚ ၾကီး.. က်ေနာ္ေယာဂီထည္၀ယ္ မလို႕…”
“ အန္ လူက ဘယ္မွာလဲ လူေခၚလာမွ တိုင္းလို႕ ရမွာေပါ့ ေကာင္ေလးရဲ႕…”
“ ပံုစံက ဟိုအေဒၚ ၾကီးေလာက္ပဲ..ခ်ဳပ္ေပးထားပါ ပိုက္ဆံ ေပးထားခဲ့မယ္…”
ေဘးနားမွာ စက္ခ်ဳပ္ေနေသာ အေမ့အရြယ္ ကိုယ္လံုးကိုေပါက္နဲ႕ အေဒၚၾကီး တေယာက္ကို လက္ညိႈးထိုးျပရင္ ေျပာလိုက္ပါတယ္…
အဲ့လို မလုပ္ေရႊ႕ မျဖစ္ …အေမ့ ကိုအသိေပးပါက အေမက လက္ခံမည္မဟုတ္.က်ေနာ့္ ေက်ာင္းစရိတ္ ထဲ ပါသြားလိမ့္ မယ္..။ အေမ့ကို လုပ္ေပးခ်င္တာ လုပ္ေပးခြင့္ ရခဲ့ လို႕ က်ေနာ္ေပ်ာ္ေန ပါ သည္…။
“ ဟင္…”
က်ေနာ့္ အိမ္ေရွ႕ မွာ လူေတြ မ်ားလွခ်ီလား…ဘာ ျဖစ္လို႕ပါလိမ့္…က်ေနာ္ ဇေ၀ ဇ၀ါ ျဖင့္ ျခံထဲ သို႕ ၀င္လိုက္ပါသည္…
ဟင္ ေက်ာ့ေကသြယ္တို႕ သားအမိပါလား..ဘာလာလုပ္တာပါလိမ့္…က်ေနာ္သူတို႕ သားအမိကို ႏႈတ္ဆက္ လိုက္ပါတယ္..
“ အေဒၚ ေနေကာင္းတယ္ေနာ္.. က်ေနာ္တို႕ အိမ္ ကို ဘာ အေၾကာင္းရွိလို႕ လာတာလဲ မသိဘူး…”
က်ေနာ္ ေမးေနတာကို သူ မေျဖပါ..အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ပဲ ေဘးနားသို႕ က်ေနာ့္ကို အျမဲ စာျပေပး တဲ့ အမၾကီးေရာက္လာပါတယ္..က်ေနာ့္ ပုခံုးကုိ ကိုင္ျပီးေတာ့ ေလသံတိုးတိုးေလးျဖင့္ ေျပာျပပါတယ္..
“ ေမာင္ေလး မမ ေျပာျပမယ္နားေထာင္ေနာ္..စိတ္ ေအးေအး ထား..ဒီေန႕ ေမာင္ေလး အေမ က ေစ်းေရာင္းသြားတယ္ အဲ့တာ ကားလမ္းျဖတ္ကူးေတာ့ ဒီက အေဒၚၾကီး ေမာင္းလားတဲ့ကားနဲ႕ တိုက္မိတာ ကားကလဲ ဘရိတ္ေပါက္ေနေတာ့ အရွိန္မထိန္း…”
က်ေနာ္ ထို အမၾကီး ေျပာေနတဲ့ အသံကို မၾကားႏိုင္ေတာ့ ပါ သူ႕ကိုတြန္းဖယ္လွ်က္ အိမ္ေပၚ ကိုအတတ္ ႏိုင္ဆံုးစိတ္ကိုထိမ္းေရြ႕ တက္လိုက္ပါတယ္…
က်ေနာ့္ နဲ႕ အေမ ညဖက္တိုင္း လဲေလ်ာင္းျပီး စကား ေျပာေနက် က်ေနာ့္ကို အေမ ဘ၀ အေၾကာင္းေတြ သင္ေပးေနၾက ေနရာမွာ အေမ တေယာက္တည္း မလႈပ္မလ်က္ လဲေလ်ာင္းေနပါတယ္…
“ အေမ…”
က်ေနာ္ ေခၚေနၾက ပံုစံ အတိုင္းပဲ ရိုးရိုးေလး ေခၚလိုက္ပါတယ္..အေမ ျပန္မထူး ပါ အေမ့ မ်က္ႏွာ ကိုသာ က်ေနာ္ ေတြေတြ ေလး ေငးေနမိပါတယ္…
အေမ ရယ္…. သား ကို အမွန္တရား ေတြ႕ဖို႕ အတြက္ ကူညီမယ္ဆို…
အေမ ရယ္…. သား ကို ရင္ခြင္ထဲ မွာ ေမွးသိပ္ျပီးေတာ့ လူေလာက ရဲ႕ သေဘာတရား အသစ္ေတြ ကို သင္ေပးပါဦး အေမရယ္..
သား ေတြ႕ၾကံဳ ေနရတဲ့ ဘ၀ အခက္ခဲေတြ နဲ႕ သားနားမလည္တဲ့ လူ႕ေလာက ပုစာေတြ ကို ကူညီ ေျဖရွင္းေပးပါဦး အေမ ရယ္…
က်ေနာ္ ၀ယ္ေပးတဲ့ ေယာဂီ ေလး ၀တ္ျပီး ၀တ္ျပဳသြားတာ ကို သား ျမင္ခ်င္ ေသးတယ္ အေမရဲ႕..
(((((အေမ့…)))))
က်ေနာ္ စိတ္တြင္းမွ ခ်ံဳး ပြဲခ် ငိုလိုက္မိပါတယ္ မ်က္ရည္ေတာ့ က်မလာပါ..တမလြန္ ဘ၀ကေန အေမ ေတြ႕ရင္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ျပီး က်ေနာ့္ကို စိတ္မခ် ျဖစ္ေနမွာ စိုးလို႕ပါ..
“ကိုဇင္ သားအေမက ဆံုးသြားခဲ့ျပီ…”
ေဘးနား ကရက္ကြပ္ ၁၀ အိ္မ္မႈး က က်ေနာ့္ကို သတိေပးသလို ေျပာပါတယ္..
က်ေနာ့္ အေမ မဆံုးပါ က်ေနာ့္ ရင္ထဲမွာ က်ေနာ့္ အေမက အသင္ရွင္မွာပါ က်ေနာ္ အသက္ဆံုး သြားတဲ့အခ်ိန္က်မွ အေမက တကယ္ဆံုးပါးသြားမွာပါ..
က်ေနာ္ အေမ့ မ်က္ ႏွာ ကို ေသခ်ာ စိုက္ၾကည့္ေနရင္းနဲ႕ ထိန္းထားတဲ့ ၾကားမွ မ်က္ရည္တစ္စက္ က်လာပါတယ္…မ်က္စိထဲ မွာလဲ မိခင္ၾကီး မရွိေတာ့ လို႕ ဦးတည္ရာ မဲ့ ကူးခတ္သြားလာေနေသာ မိဘမဲ့ ငါးခူ အေကာင္ ေပါက္ေလးမ်ား ကို ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ လာမိပါေတာ့တယ္……………

၀ဋ္ေၾကြး ရွိသမွ် မေက်ပါေစနဲ႕...

………အသဲကြဲဖူးလား………အသဲကြဲတာနဲ႕ အဖ်ားတတ္တာ ဘယ္ဟာ ပိုခံစားရမယ္ထင္လဲ….
……..ကိုအရမ္းခင္မင္ေနတဲ့ တေယာက္က တျခားတေယာက္ကို ပဲစိတ္ထဲမွာ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ေကာ…..
……ဟား…..ဒီမွာ က်ေနာ္က အသည္းႏွလံုးေတြ ရင္းျပီး ဘ၀ေတြ ပံုေအာျပီးခ်စ္မွာ တန္ဖိုးထားမွာပါ ဗ်………
………သူ႕ေၾကာင့္ပဲ က်ေနာ့္ကဗ်ာေတြ ကာရံညီခဲ့ပါတယ္……သူ႕ေၾကာင့္ပဲ က်ေနာ့္ အသည္းေတြ ပါးလွပ္ေနပါျပီ……
……..ဟိုးးးးး က်ေနာ္ နဲ႕ ေတြ႕ရင္ အသက္ရႈက်ပ္မဲ့ စကားေတြမေျပာပါနဲ႕လားဗ်ာ……သက္ျပင္းခ်မိရင္ က်ေနာ့္အသည္း ေၾကြ…က်….သြားမွာဗ်……
………ဘာေျပာေျပာ ရီေနတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလး……လြန္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ရိပ္မိရင္ေအာ္ေငါက္ သတိေပးတတ္တဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုးေလးေရ……
………က်ေနာ့္အေပၚမွာ သံေယာဇဥ္ ဆံတမွ်င္ေလာက္ေတာင္မရွိဘူး ဆိုတာ သိလိုက္ရေတာ့….
…..ကိုတာယာၾကီးေျပာသလိုေပါ့…
သံေယာဇဥ္ ကိုမွခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းတတ္တဲ့
လယ္သူမေရ….
အခုေတာင္လြမ္းတယ္တဲ့….
က်ေနာ္လဲ လြမ္းေနရေတာ့မွာပဲ……အဲ့ဒီအလြမ္းဆိုတဲ့ သတၱ၀ါကေလ သြားခၽြန္ခၽြန္ေတြနဲ႕ ႏွလံုးသားကို တစစ္စစ္ ကိုက္ျဖတ္တတ္တာဗ်….
…အားးးး….အလြမ္းကိုက္ေနျပီ……
ရင္ဘတ္ထဲ ကိုဓါးတေခ်ာင္း ထိုးထည့္ထားရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ မသိဘူးေနာ္…..
ဓါတ္ပံုေလး ၂ ပံုေလာက္နဲ႕ က်ေနာ့္ရင္ဘတ္ထဲကို ဓါးအဆင္းေပါင္းမ်ားစြာ ထိုးထည္ရဲသြားျပီဗ်……
ေျခေသ့ၤနဲ႕ ဘယ္လိုကိုက္ကိုက္
ဘီလူးနဲ႕ ဘယ္လိုတိုက္တုိက္
ခ်စ္မိသူေလာက္မည္သူမွ
လူမိုက္မျမည္ပါဘူးဗ်ာ….
က်ေနာ္က လူမိုက္ပါ……မိုက္တာမွ သူ႕အတြက္ဆိုရင္ သံသရာ ကိုဆြဲဆန္႕ျပီးေတာ့ ေအာင္ကို မိုက္မိမယ္ထင္တယ္……
အေနေ၀း ေပမယ့္ အေ၀းမွာ မေနခ်င္ခဲ့သူပါ….ဒါေပမယ့္လည္း သူ႕ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ စာရင္းထဲမွာ က်ေနာ္ မွမပါတာ ပဲေလ……
…အဲ့ဒီေတာ့လဲ သူရဲ႕ အသိမွတ္ျပဳမႈ ဆိုတဲ့ တခါး၀ကေနျပီးေတာ့ ကို႕ အိပ္ရာကိုယ္လိပ္လို႕ ျပန္ရံုေပါ့ဗ်ာ…
..က်ေနာ္ ဘ၀ အဆက္ဆက္ တိုင္းကို နာလည္ေပးေနမွာပါ….
…အဲ့တာ ၀ဋ္ေၾကြးဆိုရင္လဲ က်ေနာ္ ၀ဋ္ေၾကြးေတြ သံသရာ တေလ်ာက္လံုးသယ္သြားပါရေစ…
…၀ဋ္ေၾကြးရွိသမွ် ေၾကပါေစေတာ့လို႕ ဆုေတာင္းသံေတြ ၾကားဖူး ပါတယ္....
…ဟင့္အင္း….က်ေနာ္သူနဲ႕ ပါတ္သတ္လို႕ ၀ဋ္ေၾကြး ေတြရွိေနေသးရင္လည္း မေက်ခ်င္ပါဘူး….သူနဲ႕ ပါတ္သတ္ေနခ်င္ေသးလို႕ပါ…
က်ေနာ္ ဆုေတာင္းမယ္ ၀ဋ္ေၾကြး ရွိသမွ် မေၾကပါေစနဲ႕ဗ်ာ..
…၀ဋ္ေၾကြးရွိသမွ်မေၾကပါေစနဲ႕….

ေသေပ်ာ္ပါတယ္..............

ေသဆံုး သြားတဲ့ သူတေယာက္အတြက္
အာဒံ ရဲ႕ ပန္းသီးက အဖိုးအတန္ေတာ့ဘူးတဲ့လား…..။
ကို႕ စာ ကိုခ်ိဳး တအားကိုး ခဲ့ျပီ…
ငါေခါင္းရင္းက ပင္လယ္မွာ ငါကိုယ္တိုင္ပဲ ရြက္လြင့္ခဲ့တယ္…။
သံစဥ္ ပ်က္ေနေပမယ့္ မင္းအတြက္
ဖိုးလနတ္သားထက္ေတာ့ သားေခ်ာ့ေတးက်ဳနိုင္ပါေသးတယ္..။
ႏႈတ္မဆက္ခ်င္တဲ့ သူကို လက္မျပပါနဲ႕ေတာ့….
သြားပါရေစေတာ့...။
ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ဓါးကိုင္ခဲ့တဲ့ ငါ့လက္အစံုမွာ
ခ်စ္သူ ဆံႏြယ္ရနံ႕ ကိုေတာင္ ေသာက္သံုးခြင့္ မရပဲ နဲ႕
စစ္သရဲ အို ဆိုတဲ့ အမည္နဲ႕ ငါသြားရေတာ့ မယ္..။
ငါမရွိေတာ့ ရင္ ငါ့ ခႏၶာကို မီးးျမိဳက္လို႕
ေတာင္ဖက္မွာ ပ်ိဳးက်ဲၾကေတာ့မယ္…
ငါ ေပ်ာ္ပါတယ္…မိုးနဲ႕ ထိေတြ႕ခြင့္ရေတာ့မွာ မို႕လို႕ …
ငါေသေတာင္ ေပ်ာ္ပါတယ္…။

ျခံခတ္ပန္း..............

မိုးေတြ ရြာေနတယ္ခ်စ္သူ
လူသားေတြေအးခ်မ္းဖို႕ အတြက္ သူငိုေၾကြးေပးေနတာပါ
က်ဳပ္ ရင္ထဲမွာလဲ ငိုေနပါတယ္ ခ်စ္သူရယ္….
မင္းတေယာက္ ေပ်ာ္ရြင္ေအးခ်မ္းဖို႕ပါ….။
မင္းေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ စိတ္မထိခိုက္ေစခ်င္ဘူးလို႕
ေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္…
စိတ္ခ်လိုက္ပါ ခ်စ္သူ
မင္းေၾကာင့္ က်ဳပ္ေလာက္ စိတ္ထိခိုက္ မယ့္လူ
မရွိႏိူင္ေတာ့ပါဘူး…။
ဒီမွာ ခ်စ္သူ..
က်ဳပ္ က ရင္ခြင္တခုလံုး အမာရြတ္ေတြ အထပ္ထပ္ ဖံုးေနတာေတာင္ မွ
ဟန္ေဆာင္ေကာင္းေနတုန္းပါ…။
အရံႈး ဆိုတဲ့ အဆိပ္ ခြက္ ကို
ခါးမွန္းသိလွ်က္ေမာ့ေသာက္ခဲ့တာပါ…။
မင္းနဲ႕ အေ၀းဆံုး ကိုလြင့္သြားမွာ စိုးလို႕ ေနရာမွားေနတာေတာင္
ေရငံု ႏႈတ္ပိတ္ေနေနခဲ့တာပါ ..။
ေတာက္ေခါက္ရပါမ်ားလို႕ လ်ာဖ်ားေတာင္ အသမာတတ္ေနျပီ
မင္းနဲ႕ မေတြ႕ရတဲ့ ညတိုင္း ပိုေမွာင္ေနတတ္ ေနျပီ
က်ဴပ္မသိခ်င္တာေတြ သိရရင္ အိမ္မက္ေတြက အစ လိုက္ခါးေနျပီေလ
ခ်စ္သူရယ္ …
မင္းကထြန္းေတာက္ေနတဲ့ ၾကယ္တပြင့္ပါ
က်ဳပ္က ညမိုက္ပါဗ်ာ
ၾကယ္ဆိုတဲ့ အလင္းေရာင္နဲ႕ အလွပီျပင္ဖို႕အတြက္
က်ဳပ္ အစြမ္းကုန္ ေမွာင္မိုက္ေပးမွာပါ..။
မတည္ျမဲတဲ့ သေဘာနဲ႕ ၾကယ္ေလး ေၾကြလြင့္သြားမွာလား…။
အဲ့တာ ဆိုရင္ လဲ ခ်စ္သူ မွတ္ထားလုိက္ပါ….
က်ဳပ္က ေၾကြသြားတဲ့ ၾကယ္ပြင့္ေနရာမွာ လမင္းကိုေတာင္အစားမထိုးႏိုင္ပါဘူး…။


ျဖဴစင္ျမတ္ႏိူး သည္းထက္ကိုးေရႊ႕
ခ်စ္ရပ္၀န္းမွာ သိပ္ေစလိုလည္း
ခ်စ္သူမင္းက မမွီလွမ္းလက္
ျခံခတ္ပန္းမို႕ အနမ္းခက္တယ္
လြမ္းရျပီေပါ့ အခ်စ္ရယ္….။

ကံ့ေကာ္...သို႔....

ေျပာပါ... မင္းငါ့ကိုဘယ္ေတာ့အိမ္မက္ မက္မွာလဲ...
မင္းပိုင္ဆိုင္တဲ့ဲအိပ္စက္ျခင္းရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္ေအာက္မွွာ...ငါ
တိတ္တိတ္ေလး၇ပ္ေစာင့္ေနတာၾကာျပီေလ...။

မင္းသိရဲ႕ လား.....
ရြက္ေၾကြေတာမွာ သစ္ရြက္ေဟာင္းေတြ ေျမေဆြးျဖစ္လို႕.....
ခင္တန္းေတြေတာင္အထပ္ထပ္ေျပာင္းခဲ့ပါျပီ...
ငါ့၇င္ခြင္တစ္ျခမ္းဆီက မင္းပ်ိဳးက်ဲခဲ့တဲ့အပင္ေလးကေတာ့...ရွင္သန္လ်က္...။

ဘာပင္မွန္း ငါမသိေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားကိုအျမစ္တြယ္လို႕႔...သူ
ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ၾကာ ၾကီးထြားလာခဲ့ပါျပီ...။

ငါခ်စ္တဲ့ငါ့၇ဲ႕ သစ္ပင္္ေလး.....
မင္းဘယ္ေတာ့ပြင့္လန္းလာမွာလဲ...။

ငါ့၇ဲ႕ သစၥာ ၊ အခ်စ္ အ၇ာအားလံုးေပးဆပ္ျပီးေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္...
(တိုးတိုးေလးဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ငါ့၇ဲ႕ သစ္ပင္ငယ္ ...)

ကံ့ေကာ္ေတြပြင့္ပါေတာ့...///

ကံ့ေကာ္ေတြပြင့္ပါေတာ့....///

သူငယ္ခ်င္း ...သို႕

သူငယ္ခ်င္းေရ ဘာပျဲဖစ္ျဖစ္
မင္းလဲရင္ငါထူလို႕ ငါလဲရင္ မင္းထူခဲ့တယ္..
အလြမ္းမက္ေျဖ အေဖာ္ျပဳလို႕
ရင္ခြင္းခ်င္းလဲ ဆက္ခဲ့တယ္…
အတူေပ်ာ္ အတူေမာ္လို႕
မ႑ပ္တိုင္လဲ တက္ခဲ့တယ္…
မင္းရိႈက္ရင္ ငါျပိဳလို႕
ငါလိုရင္ မင္း ပိုခဲ့တယ္….
လက္သီးကို တမိုးလုပ္
အံတၾကိတ္ၾကတ္နဲ႕
ငါတို႕ ႏွေယာက္
ေကာင္းကင္ကို စိန္ေခၚခဲ့တယ္ေနာ္…။
သူငယ္ခ်င္းေရ ငါတို႕ေ၀းေနေပမယ္..
တခ်ိန္ခ်ိန္ဆိုတာ ကို ငါ စီတန္းရင္း
မင္းရွိတဲ့ ကမၻာတစ္ျခမ္ းကို ၀ယ္ဖို႕
ငါေငြစုေနတယ္ ..။
ငါ့ရဲ႕ ျမိဳ ႕ေတာ္မွာ မင္းနဲ႕ မျပီးေသးတဲ့ ခ်က္တပြဲ
ဆက္ႏြဲ ၇ေအာင္ငါေစာင့္ေနတယ္..
ဆက္ဆက္ ဆံုၾကရေအာင္ သူငယ္ခ်င္း…။
…………………………………………………………

ေရြးခ်ယ္ခြင့္

ဘာလုပ္ ၇မလဲ ……….. က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ ..။
ဟို႕း အ၇င္တုန္းက ေဒသတစ္ခု က လုူမ်ိဳးစုေတြ ကေမ်ာက္ေတြကိုဖမ္းလို႕ ရွီ၇င္ လက္တဖက္၀င္ ေလာက္စရာ အေပါက္ေလးပဲထားျပီး သစ္လံုး ကိုအေခါင္းေဖာက္ထားလိုက္ပါတယ္….။ျပီးရင္ အဲံ ဒီအေခါင္းေပါက္ထဲ မွာ ပဲေစ့ေတြ ကို ထည့္ထားပါတယ္…။ေနာက္ျပီးေတာ့ ေမ်ာက္ေတြ မ်ားတဲ့ေနရာမွာ သြား မွ်ားတာေပါ့..။ေမ်ာက္ေတြက သစ္ေခါင္းထဲ ကပဲေစ့ေတြ ကို ေတြ႕၇င္ လက္ႏိႈက္ယူၾကတယ္…။ဒါေပမယ့္ ေဖာက္ထားတဲ့ အေပါက္က လက္တဖက္၀င္ေလာက္စရာ အေပါက္ ေလးပဲ ဆိုေတာ့လက္သီးဆုပ္တစ္ခုအတြက္ေတာ့ က်ဥ္းေနတာေပါ့..။အဲ့ဒီမွာ ပဲေစ့ လိုခ်င္တဲ့ ေမ်ာက္အတြက္ ေရြးခ်ယ္မႈ ရွိလာပါျပီ..။ပဲေစ့ကို လက္လြတ္ခံမလား…။ဒါမွမဟုတ္ ေမ်ာက္ဖမ္းသမားေတြလက္ထဲ မွာအမိခံရမလား..။
လူတိုင္းေရြးခ်ယ္မႈေတြနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ ေနရတတ္ပါတယ္…။
ဇာတ္လမ္းေလး တပုဒ္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္…။
………………………………………………………………………………………………………………………………..........
က်ေနာ့္ နာမည္ကေတာ့ ဇင္ေယာ္ ပါ..။ဇင္ေယာ္ဆိုလို႕ မိဘေတြအင္းေလး သြားတုန္းေမြးလို႕ နာမည္ေပးထားတယ္လို႕မထင္လိုက္ပါနဲ႕..။က်ေနာ္ေမြးတုန္းက အေဖ အေမ ေပးတဲ့ နာမည္က တစ္မ်ိဳးပါ…။က်ေနာ္နည္းနည္းအရြယ္ေရာက္ေတာ့ အေဖရဲ႕ အိပ္ယာ၀င္သီခ်င္းေတြထဲက “ဌက္ကေလး ေငြဇင္ေယာ္” ကို သေဘာက်လိ္ု႕ ကို႕ဘာသာကို ဒီနာမည္ေပးထားတာပါ…။မိဘေတြက တားပါေသးတယ္….။မရပါဘူး က်ေနာ္အတင္းပူဆာလို႕ နာမည္ေျပာင္းေပးလိုက္ရပါတယ္…ဇင္ေယာ္တဲ့ေလ..။
ခုေတာ့ က်ေနာ္အသက္ ၂၈ ႏွစ္နဲ႕ ၀န္ၾကီးဌာန တစ္ခုမွာ ခရိုင္ ဒုစီမံခံခြဲေရးမႈး ရာထူးနဲ႕ အသက္ေမြးေနပါတယ္…။အသက္နဲ႕ ရာထူးကေတာ့ မကိုက္ေပမယ့္ လူက ကံေကာင္းတာလား…ကံေမွာက္တာလားေတာ့မသိပါဘူး…ဒီလိုပဲ ျဖစ္လာတာပါပဲ..။
က်ေနာ့္ လက္ရွိ္ဘ၀ ထဲမွာ က်ေနာ္တေယာက္တည္းလားဆုိ ေတာ့….? မဟုတ္ပါဘူး က်ေနာ့္မွာ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္ဇနီးေလ ရွိပါေသးတယ္…။က်ေနာ့္ ဘ၀ မွာ က်ေနာ္မေက်နပ္မႈေတြ ရွိပါတယ္ …။ ၁၀ တန္းေအာင္တုန္းက ရမွတ္ ကိုမေက်နပ္ပါဘူး…။အလုပ္အကိုင္ေပၚမွာလဲ မေက်နပ္မႈေတြ ရွိပါတယ္…။ေငြ သံုးရမဲ့ ကိတ္စေတြ မွာ ေငြကို မသံုးႏိုင္ခဲ့ လို႕ မေက်မနပ္ျဖစ္ခဲ့ရဘူးပါတယ္…မေက်နပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္..။
ဒါေပမယ့္က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ က်ေနာ္ ေက်ေက် နပ္နပ္ နဲ႕ ကို႕ ေရြးခ်ယ္မႈ မွန္တယ္လို႕ ကို႕ကိုကို ယတိျပတ္ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိူင္တဲ့ အျဖစ္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးပါပဲ…။
က်ေနာ့္ အိမ္ေထာင္ဖက္က က်ေနာ္ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ခ်စ္ခဲ့ရသူပါ..။အိမ္ေထာင္ျပဳ ရမယ့္အရြယ္ကိုေရာက္ေတာ့ သူ႕ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္…။သူကလဲ က်ေနာ္ကို ခ်စ္ရင္းစြဲ မို႕ က်ေနာ္တို႕ လက္ထပ္္ခဲ့ ပါတယ္..။က်ေနာ္တို႕ အိမ္ေထာင္ သက္ ၄ ႏွစ္ရွိေနပါျပီ…။ခုထိအခ်စ္မေလ်ာ့ေသးပါဘူး…။က်ေနာ္ သူ႕ကို အ၇မ္းခ်စ္တယ္…။သူရွီေနရင္ က်ေနာ့္အတြက္ဘာမွမလိုေတာ့ဘူးလို႕ သတ္မွတ္ထားတာ….။သူလဲ ဒီလိုပါပဲ….။က်ေနာ္ တို႕ အိမ္ေထာင္သက္တေလ်ာက္ ရန္လဲ မျဖစ္ၾကဘူးဗ်…။က်ေနာ့္ ကအေလ်ာ့ေပးလိုက္ သူက အေလ်ာ့ ေပးလိုက္နဲ႕….ေပါ့..။အေပါင္းသင္းေတြၾကားမွာဆိုရင္ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြေတြ ကက်ေနာ္ကို အားက်ၾကတယ္ေလ…။က်ေနာ္ မိန္းမ ကို ေတာ္၀င္ နာပါတ္ ၅ တဲ့..။ေအာ္ က်ေနာ့္ မိန္းမ နာမည္က မိုး တဲ့..။
မိုးက က်ေနာ့္ကို မၾကာခဏ ေျပာဖူးတယ္ သူကြန္ဒိုနဲ႕ ေနရတာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္တယ္တဲ့…။လံုးခ်င္းလိုခ်င္တယ္လို႕ မပူစာေပမယ့္ ဒီသေဘာပဲ ေနမွာေပါ့ဗ်ာ…။အင္း အဲ့ဒီေတာ့လဲ မိန္းမ အလိုကို ျဖည့္ေပးဖို႕ ၾကံေဆာင္ရတာေပါ့ဗ်ာ..။ပံုမွန္၀န္ထမ္းတေယာက္အတြက္ လံုးခ်င္အိမ္ယာ တစ္လံုး ရုတ္တ၇က္ ၀ယ္ဖို႕ဆိုတာ ထီေပါက္မွပဲ ရမွာေလ…။အဲ့ဒီေတာ့ က်ေနာ္လဲ အေဖ့အေမြ ျခံေလးကို ထုခြဲရေတာ့မွာေပါ့…။အေဖက အဲ့ဒီျခံမွာ ႏြားေတြေမြးထားတာေလ…။အေဖ ေသတာေတာင္သူ႕ႏြားေတြကိုစိတ္မခ်ႏိူင္ခဲ့ဘူး…။အေဖ့သံေယာဇဥ္ ႏြားျခံ ကိုေ၇ာင္းထုတ္ရမွာဆိုေတာ့နည္းနည္းေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သားဗ်..။ေအာ္ေလ ဒါေပမယ့္ မိဘဆိုတာ က သားသမီး အျပံဳး အတြက္ဆို ဘာမဆို လုပ္မယ့္ လူသားေတြမွတ္လား..က်ေနာ္ကလဲ မိုးျပံဳးမွ ျပံဳးႏိုင္မယ့္သူေလဗ်ာ..။
ျခံေရာင္းရတဲ့ေငြက ေတာ္ေတာ္၇တယ္ဆိုေပမယ့္ လံုးခ်င္းအတြက္ က ေငြလိုေနျပန္ေရာဗ် ခုေနတဲ့တိုက္ခန္းေလးကိုေရာင္း၇မွာပါပဲေလ..။အမည္ေပါက္ က က်ေနာ္ဆိုေတာ့ အဆင္ေတာ့ေျပသားပဲ…။အင္း လိုတဲ့ေငြကိုေတာ့ ရံုးကေနေခ်း၇မွာပဲေလ…။လံုးခ်င္အိမ္အတြက္စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ေတာ့ ပိုင္ရွင္ေနရာမွာ မိုးနာမည္ပဲထည့္ထားလိုက္ပါတယ္…။သူ႕ကိုလက္ေဆာင္ေပးမွာဆိုေတာ့ က်ေနာ့္နာမည္နဲ႕ ဆို၇င္ ဘယ္ေကာင္းမလဲေနာ္…။သိပ္မ်ားတစိမ္းဆန္သလိုျဖစ္သြား လားမသိဘူး..။လင္မယားေတြပဲ မိုးပိုင္တာက်ေနာ္ပုိုင္တာပါပဲ ဆိုျပီးေတာ့ မိုးနာမည္နဲ႕ ပဲ ထားလို္က္ပါတယ္..။
ေအာ္ ဘာလိုလို နဲ႕ ၄ ႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာ ႏွစ္ပါတ္လည္ေတာင္ေရာက္ေတာ့မွာပါလားေနာ္…။ဒီလံုးခ်င္းအိမ္ေလးကို က်ေနာ္ကမဂၤလာ ႏွစ္ပါတ္လည္ လက္ေဆာင္အျဖစ္နဲ႕ မိုးကိုလက္ေဆာင္ေပးရမယ္…။မိုးဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္လိုက္မလဲ….။မိုး ရဲ႕ ျပံဳး ေပ်ာ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးကို စိတ္ထဲ ျမင္ေယာင္ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လဲ ၾကည္ႏူးမိတယ္…။မိုးတသက္လံုး ေပ်ာ္ေနေစႏိုင္ဖို႕ အတြက္ က်ေနာ္အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားသြားမွာပါ…။
ဒီေန႕……………၄ ႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာ ႏွစ္ပါတ္လည္ ေန႕…..
မနက္က မိုးကို ဒီေန႕ဘာေန႕လဲလို႕ေမးေတာ့ အဂၤါေန႕တဲ့ေလ..။ မိုးေမ့ေနတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး…။သူလဲ တစ္ခုခု စီစဥ္ထားျပီးက်ေနာ္၀မ္းသားေအာင္ လုပ္ထားမွာပါ..။ရံုးကို ခြင့္တ၀က္တိုင္လိုက္တယ္..အေၾကာင္းသိမိတ္ေဆြေတြကိုလဲ က်ေနာ္တို႕ အိမ္နားက စားေသာက္ဆိုင္္ကိုခ်ိန္းထားလိုက္ပါတယ္…လင္စံုမယားဖက္ဖိတ္ထားတာေပါ့ဗ်ာ…။အရင္ဆံုး အိမ္ကို ျပန္ျပီး မိုး အလွျပင္ခိုင္းရမယ္…။မိုးကမျပင္လဲ လွေနမယ့္ အလွေတြ ရွိတယ္ဗ်….။ဟဲဟဲ မိတ္ေဆြတို႕ေတာ့ ဘယ္သိမလဲ ဗ်..။
ကြန္ဒို ၆ထပ္ ကို ဓါတ္ေလွကား ေစာင့္ျပီးတတ္ေနက် က်ေနာ္က ဒီေန႕ေတာ့ စိတ္ေဆာင္ေနလို႕လားမသိဘူး.. ေလွကားထစ္ေတြကပဲ တက္လာခဲ့ပါတယ္…လက္ထဲက အိမ္ျခံေျမစာခ်ဳပ္ေလး ကို ၾကည့္ရင္းနဲ႕ အေမာေတြ ေပ်ာက္ကုန္တယ္ထင္ပါတယ္ဗ်ာ..။
အခန္းတံခါးကို ေခါက္မယ္လို႕ ဟန္ျပင္ျပီးမွ မိုးကိုစခ်င္တာနဲ႕ ပဲ က်ေနာ့္မွာရွီတဲ့ ေသာ့အပိုနဲ႕ ဖြင့္၀င္ခဲ့ပါတယ္…။
ဟင္…မိုးဘယ္သြားေနပါလိမ့္…အခန္းကလဲ ေမွာင္မဲလို႕..
ေအာ္ အိပ္ေနတယ္ထင္တယ္…။
က်ေနာ္လဲ ျပံဳးလိုက္မိတယ္..ဒီအခ်ိန္ဆို ရင္ မိုးမအိပ္တတ္ပါဘူး…က်ေနာ့္ကိုစေနတာပဲ ေနမွာပါ…။အိပ္ခန္းနားကို ေခ်ေဖာ့ျပီး ကပ္သြားလိုက္တယ္…။
“ဟင္း..ဟင္း..ဟင္း…”
မိုး ရဲ႕ ရီသံ ပဲ ..ေသခ်ာတာေပါ့ မိုးကေနာ့္ကို ေနာက္ေနတာပဲ…။
အခန္းတခါးကို က်ေနာ္အသာေလး လွည့္ဖြင့္လုိက္ပါတယ္…….
“”ဟာ……””
ရုတ္တရက္ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက …… က်ေနာ့္ခႏၶာကိုယ္က ေသြးေတြေပါက္ထြက္သလားမွတ္ရ ပါတယ္…။ငယ္ထိပ္ကို တထုတ္ထုတ္ တိုးေနတဲ့ ေသြး ေတြက ေခါင္းတခုလံုး ေက်မြသြားေလာက္ပါတယ္....အသက္မရူပဲ မွင္သက္မိသြားတဲ့
မ်က္လံုးထဲမွာ လဲ ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ အပူရွိန္ေၾကာင့္တံလ်ပ္ေတြ ထသလို ပဲ အျမင္ေတြ ေတာင္ေ၀၀ါးကုန္ျပီ..
က်ေနာ္မရပ္တည္ႏိူင္ေတာ့လို႕ တခါးေဘာင္ကို လမ္းကိုင္လိုက္ရတယ္…။ျမင္ကြင္း ကို မ်က္ႏွာလြဲ ဖို႕ၾကိဳးစားရင္းနဲ႕ ေခါင္းကို တခါးေဘာင္နဲ႕ ေဆာင့္ခ်လိုက္မိတယ္…။စိတ္ထဲက ျမင္ကြင္းကေတာ့ခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္မသြားပါဘူး..။
မိုး….အခန္းထဲ မွာရွိေနပါတယ္…တေယာက္တည္းထဲေတာ့မဟုတ္ပါ…။က်ေနာ္မဟုတ္တဲ့ အျခားေယာက္်ားတေယာက္နဲ႕ပါ…။
(((((((((((အားး)))))))))))))
က်ေနာ္မိုးမ်က္ႏွာကိုျပန္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္..မိုးက သူခႏၶာ ကိုယ္ကို ေစာင္နဲ႕ ကြယ္ထားျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုေၾကာင္ၾကည့္ေနပါတယ္..ရွက္ေနတဲ့ ပံုပဲဗ်..
ဟားဟား… တကယ္ဆို ကေနာ္က တရား၀င္ ၄ ႏွစ္လံုးေပါင္းလာတဲ့လင္ေယာက်္ားပါ….။
ေကာင္ေလးကေတာ့ ေၾကာက္ေနတဲ့ပံုပဲ ဗ်…။ျမင္ ကြင္းက ရွင္းစရာမလိုေအာင္ကို ရွင္းေလျပီေလ…။က်ေနာ္ခႏၶာကိုယ္က ေသြးေတြဆူပြက္ထြက္လာျပန္ပါတယ္…။လက္ႏွစ္ဖက္စလံုးက က်ေနာ္မသိလိုက္ခင္မွာပဲ လက္သီးဆုပ္ျပီးသားျဖစ္ေနပါျပီ..။
က်ေနာ္ဘာလုပ္သင့္လဲ…ရုတ္တရက္ က်ေနာ္စာၾကည့္စာပြဲ ေပၚ မွာခ်ိတ္ထားတဲ့ ဌက္ၾကီးေတာင္ ဓါးကို မ်က္လံုးေရာက္သြားပါတယ္….။
ေဒါသ…က်ေနာ္မွာ ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲေဒါသ ……
သတ္မယ္….
က်ေနာ္ေျခလွမ္းျပင္မလို႕ဟန္ျပင္လိုက္ေပမယ္ ေျခေထာက္ေတြကေရြ႕မလာပါဘူး….။
က်ေနာ္မ်က္လံုးထဲမွာ ေနာက္ထက္ တစ္စံုတစ္ခုကို ထပ္ျမင္ေတြ႕လိုက္ပါတယ္..။အဲ့တာက ေတာ့ ခ်ိတ္ထားတဲ့ က်ေနာ့္ ဓါးရဲ႕ နားက က်ေနာ္နဲ႕ မိုးရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ ဓါတ္ပံု ပါ…။
က်ေနာ္ ေရြးခ်ယ္ရပါေတာ့မယ္။ က်ေနာ္တို႕ လိုအပ္ေနတာ ဘာလဲ..ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ…။

သြား….သြား….သြား

ဒီေန႕ က်ေနာ္တို႕ ၁၀ တန္းစာေမးပြဲ ေနာက္ဆံုးေန႔ပါ…။လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရြင္မႈနဲ႕ အတူ ေက်ာင္းသားဘ၀ ကို က်ေနာ္တို႕ အျပီးတိုင္စြန္႕လႊတ္ ၇ေတာ့မွာပါ…။ေက်ာင္းေပါက္၀ ကိုေရာက္လို႕ ေက်ာင္း၀န္းထဲက ထြက္ဖို႕ ေျခလွမ္းျပင္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ၀မ္းနည္းစိတ္က လိႈက္ခနဲစို႕တက္လာပါတယ္…။ ေက်ာင္းၾကီးကိုေနာက္လွည့္ၾကည့္မိရင္ မ်က္ရည္ေတာင္ က်မိမယ္ထင္ပါတယ္..။က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက ဆ၇ာေတြ ဆရာမေတြနဲ႕ ေက်ာင္းအႏွံ႕လိုက္ႏႈတ္ဆက္ေနၾကပါတယ္…။က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီတိုင္းပဲ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္လာခဲ့ ပါတယ္…။က်ေနာ့္အက်င့္က အမွန္တကယ္ခြဲခြာ သြားေတာ့မယ္ဆို၇င္ ဘယ္ေတာ့မွႏႈတ္မဆက္တတ္ပါဘူး…။ေကာင္းလားဆိုးလား ေတာ့မသိေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲ့လို အသိမေပးတာဟာ ခြဲခြာျခင္းဆိုတဲ့ ၀မ္းနည္းမႈ ကိုသက္သာေစတယ္လို႕ ခံစားရပါတယ္…။

က်ေနာ္ အေမ့ဆီသြားဦးမွပဲ..။အေမဆိုင္ကေတာ့ ဒီအခ်ိန္လူက်ေနေလာက္ျပီထင္ပါတယ္…။အေမက ကားဂိတ္မွာ လက္ဖက္ရည္ ဖြင့္ထားတာပါ…။ေန႕လည္ ၁ နာရီ ၀န္းက်င္ဆို လူမ်ားတတ္ပါတယ္…။ဆိုင္စကားနဲ႕ ေျပာမယ္ဆို၇င္တာ့ လူက်တယ္ေပါ့ဗ်ာ…။က်ေနာ္ကေတာ့ အဲ့ဒီစကားေလးကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်တယ္ဗ်…။ဘယ္အရာ၀ထၳဳမဆို က်၇င္ အျမန္က်တတ္တယ္မဟုတ္လား…။ဆိုင္မွာလူက်ေနတယ္လို႕ ေျပာရင္ က်ေနာ္ကေတာ့ လူေတြ ဆိုင္ထုတ္တန္းေပၚကေန တဖုတ္ဖုတ္ ျပဳတ္က်လာတဲ့ပံု ကိုမ်က္စိထဲ ေျပးျမင္မိပါတယ္..။

အေမ့ဘ၀ က အထီးက်န္ဆန္တယ္လို႕က်ေနာ္ခံစားမိတယ္..။က်ေနာ္က အေဖနဲ႕ ေနတာပါ..။အေမကေတာ့ အေဖနဲ႕ ကြဲျပီးကတည္းက တေယာက္တည္း စီးပြားရွာျပီးေတာ့ ေနလာခဲ့တာပါ..။အေမ့စီပြားေ၇းကို ကူညီခ်င္ေပမယ့္ က်ေနာ္ကလဲ ေက်ာင္းတဖက္နဲ႕ဆိုေတာ့ အျပည့္အ၀ေတာ့ မကူႏိုင္ပါဘူး….။ခုေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ျပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္အေမ့ဆီမွာ ခဏေတာ့ ေနျပီး အေမ့ကိုကူခ်င္စိတ္ ရွိတာနဲ႕ မေန႕ ညကအေဖ့ဆီက ခြင့္ေတာင္းလာခဲ့ပါတယ္…။

………………………………………………………………………………………………………………………………..

“အေမ”

“ဟယ္…သားေလး..လာျပီ..စာေမးပြဲေျဖႏိုင္လားသား…။”…အေမကဆိုင္မွာ စားပြဲ ထိုးေနရင္းနဲ႕ က်ေနာ့္ကိုလွမ္း ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္…။အေမက အဲ့လိုပါပဲ ဆို္င္ရွင္ဆိုျပီးေတာ့ ေကာင္တာမွာ ထိုင္ခိုင္းလို႕ မရပါဘူး…။ဘာပဲ လုပ္လုပ္ သူ႕လက္သူ႕ေျခ မွၾကိဳက္တာပါ…။

“ဟုတ္.. အေမ..ေျဖႏိုူင္ပါတယ္…သားအေမ့ကို ကူဖို႕ လာခဲ့တာ ..”

“အမေလး လိမ္မာ လိုက္တဲ့ သားေလး အေမေတာ့ အားကိုးရျပီ…”အေမ မအားပါ..က်ေနာ့္ကို စကားေျပာေနရင္းတန္းလန္းနဲ႕ ဆိုင္အစြန္က ၀ိုင္းဆီကို ပိုက္ဆံ ရွင္းဖို႕ ထြက္သြားပါတယ္….။

“ရွင္းမယ္…”

“ဟုတ္ကဲ့ လာပါျပီခင္ဗ်..”က်ေနာ့္ေဘးနားက ၀ိုင္းက ပိုက္ဆံရွင္းမယ္ဆုိလို႕ က်ေနာ္ေအာ္ေျဖ ၇င္းနဲ႕ အေျပးေလး ေ၇ာက္သြားပါတယ္…။

“ဟာ..သား ေနပါကြာ ဦးေလး လုပ္ပါ့မယ္..စာေမးပြဲ ေျဖလာတာ ပင္ပန္းေနမွာေပါ့..။သြားနားပါကြာ…။” ရွပ္လက္တိုနဲ႕ အသားျဖဳျဖဳ ဦးေလးတေယာက္က ေျပာေျပာဆုိဆို က်ေနာ့္အနားကို ေရာက္လာပါတယ္..။မ်က္ႏွာစိမ္းပါ…က်ေနာ္တခါမွမေတြ႕ ဖူးပါ….။

“ဦးေလးက ဘယ္သူလဲ ဟင္….”

က်ေနာ္က ဆိုင္ကအလုပ္သမားေတြ အားလံုးနဲ႕ ရင္းႏွီးပါတယ္…။ဒီဦးေလးပံု စံကလဲ အလုပ္သမား ပံုမဟုတ္ေတာ့ အမွန္တကယ္ အဲ့ႀသစြာနဲ႕ ေမးလိုက္ပါတယ္…။ရုတ္တရက္ သူလဲ ျပန္မေျဖအားပါဘူး စားပြဲ၀ိုင္းေပၚ က အစားေသာက္ေတြအတြက္ ပိုက္ဆံတြက္ေန ပါတယ္…။အားလံု ရွင္းျပီးေတာ့မွ သူက က်ေနာ့္ကိုေသခ်ာၾကည့္ျပီးေတာ့ ျပံဳးျပပါတယ္…။(သူ႕ သြားေတြက ေတာ္ေတာ္ လွပါတယ္…)

“ဦးေလးက သားအေမရဲ႕ ေနာက္ ေယာက္်ားပါ..”

“ဗ်ာ…”

ရုတ္တရက္ က်ေနာ္လြယ္ထားတဲ့ ဗလာစာအုပ္ တစ္အုပ္သာ ထည့္ထားတဲ့လြယ္အိတ္ က ဆန္အိတ္တအိတ္ လိုေလးကန္ သြားပါတယ္…။

“လာ..သား…အ၀တ္စားလဲ ပါဦး…”

က်ေနာ္ ၇ပ္ေနတဲ့ ေနရာကေန ခ်က္ခ်င္းလႈပ္ရွားလို႕ မရေတာ့သလို ျဖစ္သြားပါတယ္… ။အေဖေျပာခဲ့ ဘူးတဲ့ စကား ကိုလဲ ျပန္သတိရလိုက္ပါတယ္…။

“သား..သားအေမ က အသက္ေရာ အရြယ္ေရာ ရွိေသးတယ္သား…သူ တစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ သားမသိသလိုပဲ ေနေပးလိုက္ပါ ကြာ..ျပီးေတာ့ ကို႕ အေမကိုလဲ စိတ္ထဲ မွာ မေက်မနပ္ မျဖစ္ရဘူးေနာ္..”တဲ့…အေဖ ကၾကိဳ သိေနသလိုပါပဲလား…။ ။က်ေနာ္ ခ်က္ခ်င္းပဲ သတိထားလိုက္ ပါတယ္…။

“ဟုတ္ကဲ့ပါ ဦးေလး..ေအာ္..ဦးေလး နာမည္က ဘယ္လိုလဲ ဗ်..။”

“ဦးက ဦးသန္းႏိုင္ပါ…”

သူ သေဘာက်သြားပံု ပဲ..က်ေနာ့္ကို အစြမ္း ကုန္ ရယ္ ျပျပီးေတာ့ ျပန္ေျဖပါတယ္…။

“ေျဖႏိူင္လားသား..”

“ဟုတ္ ေျဖႏိူင္ပါတယ္ ဦးေလး…”

“သားကေတာ္ျပီးသား ပါကြာ..”

“ဦးေလးက သိလို႕လား..”

“ဟားဟား သိတာေပါ့သားရဲ႕…”သူေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနတဲ့ ပံုပါပဲ သူ႕ၾကည့္ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ေတာင္အေပ်ာ္ေတြ ကူးစက္လာပါတယ္…။

“အယ္..ဒီႏွေယာက္က စကားေတြ ဘာေတြေကာင္း ေနလို႕ပါလား…”ေျပာေျပာဆုိဆို နဲ႕ အေမ က က်ေနာ္တို႕ နားကို ေရာက္လာပါတယ္…။

“အေမက သားကိုေျပာဖို႕ ေျပာရခက္ေနတာ ခုေတာ့လဲ အဆင္ေျပသားပဲ…”

“သားက ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတာပဲ အမ ရ..။”

ဦးေလးက က်ေနာ့္အေမကို ေထာက္ခံေျပာေလး ေျပာလိုက္ပါတယ္..ၾကည့္ရတာ ဦးေလး ကအေမ့ ထက္ငယ္မယ္ထင္ပါတယ္…။

“အစမို႕လို႕ ပါဦးေလရာ…”

က်ေနာ္လဲ အရႊန္း၀င္ေဖာက္လိုက္ပါတယ္…။အေမ ေရာ ဦးေလးေရာ ၇ယ္ ၾကပါတယ္…။အေမ့ကို ျငင္းဆန္ဖို႕ စိတ္ကူးမရွိတဲ့ က်ေနာ္..အခုလို အေမေပ်ာ္ေနတာ ကိုပါေတြ႕ေတာ့ အမွန္တကယ္ ၀မ္းသာမိပါတယ္…။အေမေပ်ာ္ပါေစ…။

…………………………………………………………………………………………………………………………….

အေမ႕ဆိုင္မွာ က်ေနာ္ အလုပ္လုပ္ရင္း အေၾကာ္ပညာ ကိုသင္ေနတာ ၃ လေလာက္ေတာ့ ရွိပါျပီ..။အခု ဆို က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ အေၾကာ္ ပိုင္း ကို၀င္ေန ႏိုင္ပါျပီ…။အေၾကာ္ဆိုတာကလဲ သိပ္အမ်ားၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..။အီၾကာေကြး ၊စမူဆာ ၊ ပလာတာ နဲ႕ ဘာဂ်ာ မုန္႕ေလာက္ပါပဲ…။အဲ့ဒီေလာက္ေလး တတ္ေျမာက္ဖို႕ ကလဲ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပင္ပန္ပန္း ကို ေလ့လာရတာပါ…။က်ေနာ့္လက္ေတြ ဆို အသားမာေတာင္တတ္ ေနပါျပီ…။

“သား…ကိုဇင္..”

ဦးေလး က အေၾကာ္ဖို နဲ႕ ေ၀းေ၀းကေန က်ေနာ့္ကို လွမ္းေအာ္ေခၚေနတာပါ..။

“ဗ်ာ.... ဦးေလး”

“ဦးေလး ညီ ဦးဇင္းတပါး..ဒီေန႕ ၇န္ကုန္ကို ၾကြလာမယ္ေလ..အဲ့တာ သြားပင့္မလို႕…လိုက္ဦးမလား…”

“လိုက္ခ်င္တယ္..”..ျမိဴ႕ထဲ မေရာက္တာၾကာျပီ ျဖစ္လို႕ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လဲ လမ္းထြက္ခ်င္ေနတာပါ…။

“နာရီ၀က္ေစာင့္မယ္…ရိႈင္းလိုက္ေတာ့..”

“၁၅ မိနစ္္ပဲ ေစာင့္..”

ဆီစစ္ ထားတဲ့ အေၾကာ္ေတြကို ပ၀ါအုပ္ထားလိုက္ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ေျပာလိုက္ပါတယ္…။

…………………………………………………………………………………………………………………………………….

ရန္ကုန္ဘူတာၾကီး ထဲက လူေတြက ေတာ္ေတာ္ မ်ားပါတယ္…။က်ေနာ္ ကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္အျမင္နဲ႕ လိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္…။”အင္း..ဒီလူအုပ္ ေလာက္ဆို အီၾကာေကြး ၆ ပိသာေလာက္ ကေတာ့ ျပိဳက္ခနဲ ပဲ ေနမွာ”..က်ေနာ့္ေရွ႕မွာ ရထားေစာင့္ေနတာလား လူလာၾကိဳတာလား မသိတဲ့ လူအုပ္ တစ္အုပ္ ကို ၾကည့္ျပီး တြက္ခ်က္ ၾကည့္ေနမိပါတယ္…။

“ငါ့သားက လူေခ်ာေလးပဲ ကြ …”တခါတေလ ဦးေလးက က်ေနာ့္ကို ကိုဇင္လဲလို႕ ေခၚတတ္ပါတယ္..မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ သားလုိ႕ ေခၚပါတယ္…။

“အေမ တူသားေလ ဦးေလးရဲ႕ ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့..”

“ဟုတ္ပါ့ ဗ်ာ…သားက အေမ ကိုေတာ္ေတာ္ ခ်စ္တာပဲေနာ္..”

“ခ်စ္တာေပါ့ ဦးေလး ရယ္…အေမပဲ ..”

“ဦးေလး ကိုေရာ ခ်စ္လား..”

အျပံဳးတပိုင္းနဲ႕ က်ေနာ့္ပုခံုး ေပၚ လက္တင္ျပီးေတာ့ ေမးပါတယ္…။က်ေနာ္လဲ ခပ္တည္တည္ စိုက္ၾကည့္ျပီးေတာ့ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္…။

“ေန႕လည္စာကို နီလာ ဒံေပါက္ဆိုင္မွာ ၀ယ္ေကၽြးမွာ လား..”

ဦးေလး က ျပန္မေျဖပါ…။က်ေနာ့္ကို ျပံဳးျပီး စိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္…။က်ေနာ့္ပုခံုးကိုလဲ တင္းေနေအာင္ညစ္ကိုင္ထားပါတယ္..။

၇ထားဆိုက္လာပါျပီ…။

“အတြဲ ၃ မွာတဲ့ သားေရ ဦးေလး လိုက္ရွာလိုက္မယ္ ဒီကေစာင့္ေနမွာလား…”

“အာ..မေစာင့္ပါဘူး….လိုက္ခဲ့မယ္…ဦးေလးေပ်ာက္သြားရင္ ျပန္စရာလမ္းစရိတ္မပါဘူးဗ်..”

“ဟားဟား ၇န္ကုန္သားကေတာ့ လုပ္ျပီ…”

အထက္တန္း အတြဲ သံုးက ၇ထားေရွ႕ ပိုင္းမွာ မို႕လို က်ေနာ္တို႕ ၇ထားေနာက္ကို ေျပးလိုက္ရပါတယ္…။ဦးေလက ၇ထားေပၚကိုတတ္သြား ပါတယ္..ျပန္ဆင္းလာေတာ့ ခရီးေဆာင္ အိတ္တလံုးနဲ႕ ေနာက္မွာလဲဦးဇင္းတပါး ရထားေပၚဆင္းလာပါတယ္…။ဦးေလးရဲ႕ ညီ ဦးဇင္းပဲ ထင္ပါတယ္..။က်ေနာ္လဲ ဦးဇင္း လက္ထဲ က လက္ဆြဲ အိတ္ေတြကို ဆြဲေပးဖို႕ ဦးဇင္းနားကို ကပ္သြားပါတယ္..။

“အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ကို ေပးပါ ဘုရား…”

“ေဟ…ဒဂါက ဘယ္သူတုန္း..”

..ဦးဇင္းက က်ေနာ့္ကို ျပန္ေမးပါတယ္..ဦးဇင္းရဲ႕ ဥပတိရုပ္က ေတာ္ေတာ္ခန္႕ညားပါတယ္..။အသံႀသဇာ ကလဲ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္…။က်ေနာ္ခ်က္ခ်င္းကို ၾကည္ညိဳစိတ္ ေတြျဖစ္မိပါတယ္…။

“ဦးဇင္ေလး အဲ့တာ တပည့္ေတာ္ သားပါ”

ဦးေလးက ၀င္ေျပာပါတယ္…။ဦးေလး ေခၚလိုက္တဲ့ ဦးဇင္းေလးဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရ ကိုေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိပါတယ္…။ဟုတ္ပါတယ္ ဦးဇင္းကလဲ ေတာ္ေတာ္ ၀ါငယ္မယ့္ပံုပါ… သက္ေတာ္ ၂၅ ေလာက္ပဲ ရွိေသးမယ္ ထင္ပါတယ္…။

“ေအာ္…ဒဂါသန္းႏိူင္ ရဲ႕ ဇနီး ဘက္က ပါတဲ့သားလား..”

“တင့္ပါ ဘုရား..”

“အင္း ဒဂါသန္းႏိုင္ လူပ်ိဳဘ၀ထဲက သားလိုခ်င္ေနတာ..ခုေတာ့ လဲ အဆင္သင့္ပါပဲလား”

“တင့္ပါ ဦးဇင္းေလးေရ တပည့္ေတာ္လဲ ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသာမိပါတယ္..”

က်ေတာ္ကေတာ့ ဦးေလ တို႕ ညီအစ္ကိုေတြ ေျပာေနတဲ့ စကားေတြ ကို ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ တေယာက္လို နားေထာင္ေနလိုက္ပါတယ္…။

“ဦးဇင္္းေလ တပည့္ေတာ္တို႕ ဦးဇင္းေလးကို ေန႕ဆြမ္းကပ္ ပါ့မယ္ဘုရား…”

ဦးေလးက ေျပာျပီးျပီးခ်င္း ပဲ အဌားကားတစ္စီးကို ေစ်းဆစ္ေနပါျပီ…။

“ဒဂါေလးနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ”

ဦးဇင္းေလက ေမးပါတယ္..မေပၚ့ တေပၚ ျဖစ္ေနတဲ့ ဦးဇင္းေလးရဲ႕ သြားေတြက လဲ ေတာ္ေတာ္ ေလးကို ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္…။ဦးေလးတို႕ ညီအစ္ကိုေတြက ေတာ္ေတာ္ ေလးကို သြားလွၾကပါလား…။

“ဇင္ေ၀ျဖိဳးပါ ဘုရား..”

“ေက်ာင္း တတ္လားကြယ့္…”

“၁၀ တန္း ေျဖထားပါတယ္ ဘုရား..ေအာင္လိမ့္ မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္ ဘုရား…”

“အင္း..ဒဂါသန္းႏိူင္ ၁၀ တန္းႏွစ္မွာပဲ ဦးဇင္းတို႕ ဖခင္ ဆံုးတာေပါ့…ဒဂါသန္းႏိူင္က ေက်ာင္းထြက္ျပီးေတာ့ ဦးဇင္းတို႕ ညီအစ္ကို ၃ ေယာက္ကို ရရာ အလုပ္လုပ္ျပီးေတာ့ ရွာေဖြေကၽႊးေမြးခဲ့တာေလ….”

က်ေနာ္ ခုမွသိရတဲ့ ဦးေလးရဲ႕ ဘ၀ အစိတ္ပိုင္းတစ္ခုပါ…။ဦးေလးကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ စာနာ မိပါတယ္…။က်ေနာ္တို႕ အဌားကားနဲ႕ ျမိဳ႕ထဲကို ၀င္လာခဲ့ပါတယ္…။ကားက နီလာဒံေပါက္ဆိုင္ေဘးနားက ကားပါကင္ေနရာမွာ ရပ္လိုက္ပါတယ္..။က်ေနာ္တို႕ ဒံေပါက္ဆိုင္ထဲကို ၀င္ျပီး ဦးဇင္းေလးကိုဆြမ္းကပ္ ျပီး က်ေနာ္တို႕လဲ ဒံေပါက္စားၾက ပါတယ္..။ဦးေလး ဘယ္လိုညွိလိုက္လဲ မသိဘူး…ကားသမားပါ က်ေနာ္တို႕နဲ႕ အတူတူ ဒံေပါက္ ၀င္စားပါတယ္…။ဒံေပါက္စားေနရင္း နဲ႕ ဦးေလးက က်ေနာ့္ကို ေျပာပါတယ္…။

“သား ဦးေလး ဒံေပါက္ ၀ယ္ေကၽြးတယ္ေနာ္.”တဲ့..။

က်ေနာ္မၾကားခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေတာ့ ဦးေလး က က်ေနာ့္္ေခါင္းကို လက္နဲ႕ ဖြဖြ ပုတ္ျပီးေတာ့ တဟားဟား ေအာ္ရယ္ပါတယ္…။ေဘးနားက ၀ိုင္းကလူေတြေတာင္လွည့္ၾကည့္ၾကပါတယ္…။

……………………………………………………………………………………………………………………………………

ဒီေန႕ေအာင္စာ၇င္းထြက္မယ့္ေန႕ပါ…။လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ဆိုေတာ့ ဆိုင္က လူေတြ အားလံုးက ၄ နာရီဆို အားလံုး ထျပီး အလုပ္လုပ္ေန ၾကပါျပီ…။ေအာင္စာရင္း အတြက္ က်ေနာ္က တည္ျငိမ္သေလာက္ ဦးေလး ကျပာယာခတ္ ေနပါတယ္…။အေဖ့ နဲ႕ အေမကို နဂိုကတည္းက ေအာင္မယ္လို႕ ေျပာထားလို႕ အေဖနဲ႕ အေမ က သိပ္ျပီးေတာ့ပူပန္တဲ့ ပံု မေပၚပါဘူး..။ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ေနက် ၇င္ အိမ္ခဏျပန္လာဖို႕ အေဖက ေတာ့ ဖုန္းဆက္ထားပါတယ္…။မနက္ ၅ နာရီေလာက္ကတည္းက ဦးေလးက က်ေနာ့္ကို ေအာင္စာရင္းသြားၾကည့္ဖို႕ ေဆာ္ႀသေနပါျပီ..။

“ဦးေလးကလဲ အီၾကားေကြး ဂ်ံဳ ေတြႏွပ္ထားခဲ့တာ ပြကုန္ ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ..။”

“မပူပါနဲ႕ သားရဲ႕ အညာသားကို ၾကည့္ခိုင္းထားပါတယ္…။ျမန္ျမန္လာပါ ေအာင္စာရင္း က ကပ္ျပီးေနေလာက္ျပီ..”

တကယ္လဲ ေအာင္စာရင္းက ကပ္ျပီးေနပါျပီ…လူေတြေတာင္ေတာ္ေတာ္ေရာက္ ေနၾကပါျပီ..။ဦးေလး တေယာက္လူ အုပ္ၾကားထဲကို အတင္းတိုး ၀င္သြားပါတယ္…။က်ေနာ္ဦးေလး လက္ေမာင္းကို လွမ္းဆြဲ ထားျပီး ေမးလိုက္ပါတယ္..။

“ဦးေလး .. က်ေနာ့္ခံု နာပါတ္ကို သိလုိ႕လား ”

“သိတာေပါ့ သားရဲ႕..”..ဟင္…ဦးေလးက ဘယ္လို သိပါလိမ့္..။

၁၅ မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ လူအုပ္ၾကားထဲက ဦးေလးတေယာက္ ေအာ္ၾကီးဟစ္ၾကယ္နဲ႕ တိုးထြက္ လာပါတယ္…။

“ေအာင္တယ္ သားေရ… ေအာင္တယ္..ဂုဏ္ထူး တစ္ခုေတာင္ပါလိုက္ေသးတယ္..”

“သခ်ၤာ မွလား..”

“ဟုတ္တယ္ သားေ၇..ငါ့သားက ေတာ္တယ္ကြာ..”

“တိုးတိုးေျပာပါ ဦးေလးရာ..ျပန္ရေအာင္ လူမ်ားတယ္ ေနာက္မွ ေအးေဆးထပ္လာၾကည့္မယ္..”

“ေအေအ”

ဦးေလးၾကည့္ရတာ က်ေနာ့္ထပ္ပိုေပ်ာ္ေနတဲ့ ပံုပါပဲ…။မနက္ ၅ နာရီခြဲ ဆိုေပမယ့္ လမ္းေပၚမွာ ေနေရာင္ မထြက္ေသးပါဘူးကားသြားကားလာလဲရွင္းပါတယ္..ေအာင္စာရင္းလာၾကည့္ၾကတဲ ့ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူအနည္းငယ္ သာရွိပါတယ္..။က်ေနာ္ နဲ႕ဦးေလး လဲ မာက်ဳရီ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ေအးေအးလူလူ ပဲလမ္းေလ်ာက္ျပန္လာ ၾကပါတယ္..။

“ငါ့သား ဘာလုပ္ခ်င္လဲ..”..ဦးေလးေမးခြန္းအတြက္ က်ေနာ့္မွာ အေျဖက အဆင့္သင့္ ရွိေနပါတယ္..။

“ စစ္တကသိုလ္ တတ္မွာ..”

“ဟင္ ဘာေျပာတယ္သား..သားက စစ္ဗိုလ္လုပ္မွာ ေပါ့ ဟုတ္လား..”

ဦးေလးက ရုတ္တရက္ လမ္းေလ်ာက္တာကို ရပ္ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ျပီးေတာ့ ေမး ပါတယ္…။ဦးေလး မ်က္ႏွာ က ၀င္းလက္ေတာက္ပေန တဲ့ ပံုပါ..။

“ဟုတ္တယ္ဦးေလး ရဲ႕ အဲ့တာက်ေနာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ပဲ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အ၇မ္းျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ..”

ဦးေလက က်ေနာ့္ကို အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာစူးစိုက္ ၾကည့္ေနပါတယ္…ဦးေလး မ်က္လံုးထဲ မွာလဲ အရည္ၾကည္ေတြ လဲ့ေနပါတယ္..။

“သားေလးရယ္..ဦးေလးငယ္ငယ္ တုန္းကလဲ စစ္ဗိုလ္ၾကီး အရမ္း ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ ကြ…သိလား”

ဦးေလး က က်ေနာ္ပုခံုးႏွဖက္ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္ျပီးေတာ့ ေျပာတာပါ…။ဦးေလး ကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ က်ေနာ္ေတာင္ အားေတြ ေတာ္ေတာ္ ျပည့္လာသလို ခံစားရပါတယ္…။

“ဟုတ္ သိပါျပီ ဗိုလ္ၾကီး”

က်ေနာ္အရႊန္းေဖာက္ေတာ့ ဦးေလး သေဘာက်စြာ ရယ္ပါတယ္ ..။

“ အေဖက ေတာင္ ညေနလာဖို႕ ေခၚထားတယ္..”လမ္းဆက္ေလ်ာက္ရင္း က်ေနာ္ ဦးေလးကိုမၾကည့္ပဲေျပာလိုက္ပါတယ္..။

“အင္းသြားေလ သားရဲ႕ သား လဲ မျပန္တာ ၁ လေလာက္ ရွိေရာေပါ့..”

“ ဟုတ္တယ္ ဦးေလး ရဲ႕ အေဖ့ကို မေတြ႕တာ ေတာင္ၾကာျပီ..ေနေရာ ေကာင္းရဲ႕လားမသိဘူး…”

“သားက အေဖ့ ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တာပဲေနာ္..”

“ခ်စ္တာေပါ့ ဦးကလဲ ကို႕ အေဖပဲ…”

“ဦးေလး ကိုေရာ ခ်စ္တာ..”..ဦးေလး ဒီေမးခြန္းကိုေမးတာ ၂ ခါရွိပါျပီ..။

“ဒံေပါက္ ၀ယ္ေကၽႊးမွာ လား..”..ဒီတခါေတာ့ က်ေနာ္ ဦေလး မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာၾကည့္ျပီးေတာ့ ရယ္သံစြက္ျပီးေမး လိုက္တာပါ…။

“ေကၽႊးမွာေပါ့ သားရဲ႕ ဦးေလးတို႕ ေန႕လည္က်ရင္ ဆိုင္ပစ္ ျပီးေတာ့ ျမိဳ႕ထဲ မွာ ဒံေပါက္သြားစား မယ္ေလ..”

“ ဂြတ္..”က်ေနာ္ လက္မေလး ေထာင္လ်က္ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္…။

ဦးေလးက ျပံဳးလ်က္ က်ေနာ့္ပုခံုကို ခပ္ဖြဖြ ထိုးလိုက္ပါတယ္..က်ေနာ္လဲ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းနားကို ၂ ေပေလာက္ယိုင္ သြားပါတယ္…။

((((((((၀ုန္း)))))))))

“ဟင္ ဦးေလး….ဦးေလး” ဦးေလး တေယာက္ က်ေနာ့့္ျမင္ကြင္းထဲ ကေနေပ်ာက္သြားပါတယ္…။ဦးေလး ရွိေနတဲ့ ေန၇ာမွာ ဒိုင္နာကားတစ္စီး အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ က်ေနာ့္ကိုပြတ္မိမလို ျဖတ္ေမာင္းသြားတာကို ပဲ ေတြ႕လိုက္ပါတယ္…။

“ အား…လာၾကပါဦးဗ်ိဳ႕..လုပ္ၾကပါဦး…ဒီမွာ ကားတိုက္သြားလို႕..”

က်ေနာ္ အသံကုန္ခ်စ္ေအာ္လိုက္ပါတယ္..။က်ေနာ္တို႕ အျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္တဲ့ ကင္းသမားေတြနဲ႕ ဆိုက္ကား ဂိတ္က လူတခ်ိဳ႕ ေျပးလာပါတယ္…။တခ်ိဳ႕ ကလဲ ကားသမား ကို ၀ိုင္းဖမ္း ေနၾကတယ္ထင္ပါတယ္…။ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္…။က်ေနာ္ ဘာမွမလုပ္တတ္ပါ..ဦးေလး ရဲ႕ ေခၚင္းေအာက္မွာ က်ေနာ့္လက္ နွစ္ဖက္ကို ေခါင္းအံုးပံုစံ ထိုးထည့္ထားျပီးေတာ့ ဦးေလး နာမည္ ကိုသာ ေခၚေနမိပါတယ္..။

“ညီေလး ေဆးရံုပို႕ မွ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္…”လူၾကီးတေယာက္က ၀င္ေျပာေပးတယ္.။

“ကူညီ ၾကပါဦး ဗ်ာ..က်ေနာ္တို႕ က ဆံုစည္းရာ ကဖီးကပါ.”

“ေအ ဟုတ္ျပီ…ေအာင္ေမာင္း မင္းက ဆံုစည္းရာ ကဖီး ကိုသြားျပီးေျပာ…အာေဒး မင္းက ရဲစခန္းကိုအေၾကာင္းၾကား..အာၾကီးေရ မင္းကေတာ့ မင္းေယာက္ခမ ကားကို သြားဆြဲ ကြာ..ကားက ဒီအခ်ိန္ ရွားမွာ..”

လူၾကီးတေယာက္က စီမံခံံ့ခြဲ ေပးေနပါတယ္.. ။ဦးေလးေခါင္းေအာက္မွာ ခံထားတဲ့ က်ေနာ့္ လက္လဲ ေသြးမေလ်ာက္ေတာ့ပါဘူး..နာလို႕နာမွန္းလဲမသိေတာ့ပါဘူး..။ ။သိပ္မၾကာပါဘူး အေမတို႕ ေရာက္လာပါတယ္…ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ပဲ ကားလဲေရာက္လာပါတယ္….။အေမက ဦးေလးကိုေတြ႕ေတာ့ ငိုပါတယ္…။ဦးေလးကို ကားေပၚကို ၀ိုင္းေပြ႕တင္လိုက္ၾကပါတယ္…။ဦးေလးနားမွာ အေမက ငိုလ်က္ ကားထဲ လိုက္၀င္ သြားပါတယ္..။က်ေနာ္အေမ့ကို တိုးတိုးေလ ေခၚလိုက္ပါတယ္..။

“အေမ”

ရိႈက္သံနဲ႕ အတူ အေမျပန္ထူးပါတယ္..

“သားေလး”

“သားလဲ ေဆးရံု လိုက္ခဲ့ခ်င္တယ္ အေမ.”

“သားေလးက ဆိုင္ေစာင့္ေနာ္..ဆိုင္မွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူးေလ..ေနာက္က်မွ အေမ ေခၚခိုင္းလိုက္မယ္ေနာ္…ၾကားလားသား.ဆိုင္ပိတ္ျပီးသားလာခဲ့ေနာ္ ”

“ဟုတ္ကဲ့ ပါအေမ..”

ဦးေလးကို ေခၚျပီးေတာ့ ကားေလးထြက္သြားပါျပီ…။လမ္းေပၚမွာ ေသြးကြက္တစ္ကြက္ ႏွစ္ကြက္ေလာက္နဲ႕ က်ေနာ္ပဲ က်န္ခဲ့ပါတယ္..။အျဖစ္ပ်က္က အရမ္းကိုျမန္လြန္းပါတယ္….။ဦးေလး ဘာမွမျဖစ္ပါေစနဲ႕…။ဦးေလးနဲ႕ က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုး ရွီေနခဲ့တဲ့ ေနရာေလးမွာ က်ေနာ္အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာ၇ပ္ေနမိပါတယ္…။

“ဟင္…သြားေတြပါလား..”

ေသြးစေတြေပေနတဲ့ ဦးေလးရဲ႕ သြားေတြပါလား..။တေခ်ာင္း ၊ႏွ ေခ်ာင္း..၊ သံုးေခ်ာင္းေတာင္ပါလား..။ဦးေလး သြားေတြ ကေတာ္ေတာ္ လွပါတယ္..က်ိဳးေနတဲ့သြားေလး ေတြက ေတာင္ ရွည္ရွည္လံုးလံုးေလးေတြပါ..။က်ေနာ္သြားေတြကို လိုက္ေကာက္ေနမိပါတယ္…။ဦးေလး ေနျပန္ေကာင္းလာရင္ ဦးေလး ကို ဒီသြားေတြျပ ျပီး စရမယ္..။က်ေနာ္စိတ္နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ မကပ္တဲ့ သူတေယာက္လို႕ ဆိုင္ကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္…။

မနက္ (၇) နာရီေလာက္မွာ ဆိုင္ေရွ႕ကို အဌားကားတစ္စီးေရာက္လာပါတယ္..။က်ေနာ္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ အေမ အေခၚလႊတ္လိုက္တဲ့ ကားပါ…။မနက္ကတည္းက ဆိုင္ေစာင့္ဖို႕ ေခၚထားတဲ့ အေဒၚကို ဆိုင္အပ္ျပီး က်ေနာ္ လိုက္လာခဲ့ပါတယ္…။

ေဆးရံုခန္းအေပါက္ ၀မွာ လူေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား စံုေနပါတယ္…။အထဲကို မ၀င္ၾကပါဘူး…။အဲ့ဒီလူအုပ္ထဲမွာလဲ အေမ ရွီေနပါတယ္..အေမက ေဘးနားမွာ ရွိေနတဲ့ အေဒၚၾကီးတေယာက္ကို မွီျပီးငိုေနပါတယ္…။

“အေမ”

“သားေလး”

“ဦးေလး ကျပန္ေကာင္းလာမွာလား ဟင္..”

“၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ပဲတဲ့ သားရယ္..”..အေမ့အသံ ကေတာ္ေတာ္ အားေလ်ာ့ေနပါတယ္..။

“သားေလး စာေမးပြဲ ေအာင္တယ္ေနာ္..”

“ေအာင္ပါတယ္အေမ..”က်ေနာ္ ေျပာေနရင္းနဲ႕ ဦးေလး ရဲ႕ ေပ်ာ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာကို ျပန္ျမင္ေယာင္ လာမိပါတယ္။

“အေမ ဦးေလး ကို ၀င္ၾကည့္လို႕မရေသးဘူးလားဟင္..”

က်ေနာ္ေမးေနတဲ့ အခိ်န္မွာပဲ အတြင္းခန္းထဲ က ဆရာ၀န္ ၂ ေယာက္ထြက္လာပါတယ္…။က်ေနာ္ သူတို႕ မ်က္ႏွာ ေတြကို လိုက္ဖတ္ ၾကည့္ပါတယ္…။က်ေနာ္ခန္႕မွန္းလို႕ မရေလာက္ေအာင္ကို ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ ရဲ႕ မ်က္ႏွာ ေတြ ကတည္ျငိမ္ ေအးစက္ေနပါတယ္…။ဆရာ၀န္ ေတြက က်ေနာ့္တို႕နားကို ေလ်ာက္လာပါတယ္…

“လူနာ က ဇနီးနဲ႕ သားကို ေတြ႕ခ်င္ေနတယ္..”

“ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဒါက္တာရယ္ က်မ ကသူ႕ဇနီးပါ…” အေမက တိုးတိုးေလး ေျပာပါတယ္..။

“က်ေနာ္တို႕ တတ္ႏိူင္သေလာက္ ၾကိဳးစား ခဲ့ပါတယ္…အခါဟာက ဦးေခါင္းခြံ အက္သြားပါတယ္..နံရိုးကလဲ က်ိဳးျပီးေတာ့ အထဲက ကလီစာေတြကို ေတာ္ေတာ္ ပ်က္ဆီးေစ ခဲ့ပါတယ္..က်ေနာ္တို႕ ေနာက္ဆံုးေဆးတလံုး ထိုးေပးခဲ့ပါတယ္…စကားအနည္းငယ္ေတာ့ ေျပာႏိုင္လိမ့္မယ္ ခင္ဗ်..”

ဆ၇ာ၀န္ၾကီးက က်ေနာ္တို႕နားလည္ေအာင္ ေျပာျပပါတယ္..။အေမကေတာ့ မ်က္၇ည္ေတြပဲ အဆမတန္ က်ေနပါတယ္..။ အေမ က က်ေနာ့္လက္ကို ခပ္ေလ်ာေလ်ာ တြဲျပီးေတာ့ အတြင္းခန္း ၀င္ပါတယ္..။အခန္းထဲမွာ ဦးေလးက ခုတင္ကို ေခါင္းအံုးနဲ႕ ခံျပီးေတာ့ တေစာင္း လွဲေနပါတယ္…။ကုတင္းေဘးနားမွာ ရွိတဲ့ ထိုင္ခံုကို ဆြဲ ျပီးေတာ့ အေမက ဦးေလးနဲ႕ နီးႏိူင္သေလာက္ကပ္ျပီးထိုင္လိုက္ပါတယ္..။က်ေနာ္ကေတာ့ မတ္တတ္၇ပ္ လွ်က္ပါ..။

“အမ”..ဦးေလးအသံက ေတာ္ေတာ္ေလးကိုတိုးပါတယ္..အသံလဲ မပီေတာ့ပါဘူး..ပလံုးပေထြး ျဖစ္ေနပါတယ္..။

“မငိုနဲ႕”…အေမ ဘာမွျပန္မေျပာႏိူင္ပါ..ရိႈက္လို႕ပဲေနပါတယ္..။

“သားၾကီးရွိတယ္ အားမငယ္နဲ႕…”

ဦးေလး ဒီစကားကိုေျပာဖို႕ေတာ္ေတာ္ အားယူေနရတာပါ..စကားလံုးတလံုးနဲ႕ တလံုးကလဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါတယ္…။အေမက ေခါင္းပဲ ညိတ္ျပလိုက္ပါတယ္…။ဦးေလး မ်က္လံုးမွိတ္သြားပါတယ္…။က်ေနာ့္၇င္ေတြလဲ တဒိန္းဒိန္း ခုန္လာပါတယ္…။ အ၇မ္း လဲ စိုး၇ိမ္ သြားပါတယ္…။ ဦးေလ မ်က္လံုးေတြ ျပန္္မွ ဖြင့္လာပါေတာ့မလား..။ဦးေလးမ်က္လံုးေတြ ျပန္ဖြင့္လာပါေစလို႕လဲ ဆုေတာင္ေနမိပါတယ္…။က်ေနာ္ဆုေတာင္းျပည့္ပါတယ္..။ဦးေလးမ်က္လံုးေတြျပန္ ပြင့္လာပါတယ္..။

“သားေလး”

ဦးေလးအသံက ဒီတခါေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးပီလာပါတယ္…။အေမက က်ေနာ့္ကိုလွမ္း ၾကည့္ပါတယ္…ျပီးေတာ့ ထိုင္ခံုက ထျပီးေတာ့ ေနာက္ကို အနည္းငယ္ဆုတ္ သြားပါတယ္..ျပီးေတာ့ ဦးေလးကို မၾကည့္ရက္ေတာ့သလို နရံကိုပဲ လွည့္ မွီျပီးေတာ့ ရိႈက္ေနပါတယ္..။က်ေနာ္ဦးေလး နားမွာထိုင္ျပီးေတာ့ ဦးေလးကို ျပံဳးျပလိုက္ပါတယ္..။ဦးေလး ကလဲ က်ေနာ့္ကို မ်က္လံုးနဲ႕ ျပန္ျပံဳးျပပါတယ္..။

“ဒံေပါက္ သြားစားၾကမယ္”..ဦးေလး တစ္လံုးခ်င္းျဖည္းျဖည္း ေျပာပါတယ္..။

“အင္းေလ သြားစားမွာေပါ့ ဦးရဲ႕…ဦးေလး ေနေကာင္း၇င္သြားစားမယ္ေလ…”

က်ေနာ္လဲ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အသံကို ပီပီ သသ ျဖစ္ေအာင္ သတိထားျပီးေျပာလိုက္ပါတယ္…။ဦးေလးက က်ေနာ့္မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာစြာ စိုက္ၾကည့္ေနပါတယ္…၊ျပီးေတာ့ေမာေနတဲ့ပံုပါ…။ေနာက္တခြန္း ေျပာဖို႕ လဲ အားယူေနတဲ့ပံုပါ…။

“သာ..” က်ေနာ္ျပန္မထူးေတာ့ပါ..ဦးေလးေျပာမယ္ စကားကိုနားေထာင္ ဖို႕ ဦးေလးကို ပဲ ၾကည့္ေနမိပါတယ္…။

“ဒံေပါက္…၀ယ္..ေကၽြး…ရင္..ဦး ကုိ…ခ်စ္…တယ္….လို႕…ေျဖ…မွာ…လား..”

ဦးေလး စကားကို နားေထာင္ေန ရင္းနဲ႕ ပဲ က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာေပၚ ကိုမ်က္ရည္ေတြစီး က်လာပါတယ္..။က်ေနာ္ ဘယ္လိုမွ တားလို႕ မရပဲ ဒလေဟာ စီးက်လာတာပါ…။

((((ဦးေလး)))))..က်ေနာ္ဘယ္လိုမွ မခံႏိူင္ေတာ့ပဲ အသံက်ယ္နဲ႕ ေအာ္ေခၚလိုက္မိပါတယ္…။

“ဦးေလးရာ..သား ဦးေလး ကိုခ်စ္ပါတယ္..ဦးေလအဲ့လိုမေျပာပါနဲ႕..ဒံေပါက္စားရမွ ခ်စ္တာမဟုတ္ပါဘူး ဦးေလး ရာ..သားက ဦးေလးကို ခ်စ္ျပီးသားပါ…” က်ေနာ္ ေျပာေနတဲ့စကားေတြ က က်ေနာ္ေျပာတာမွ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႕ ေတာင္ သံသယ ၀င္မိပါတယ္…ႏႈတ္က ထြက္လာတာမဟုတ္ပဲ ရင္ေခါင္းထဲ ကထြက္လာတဲ့ အသံ လိုပါပဲ…။က်ေနာ္ေျပာတာ ျမန္သြားလို႕ ဦးေလးၾကားေရာ ၾကားရဲ႕လား..။ က်ေနာ့္ပခံုး ေပၚကို လက္တဖက္ေရာက္လာပါတယ္..ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆရာ၀န္ၾကီး ပါ…။

“လူနာက ဆံုးသြားပါျပီ ကေလးရယ္..”

“ဗ်ာ..”..က်ေနာ္အေမ့ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္..အေမက နရံေထာင့္မွာ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္လို႕ မ်က္ႏွာဖြက္ျပီး ငိုေနပါတယ္…။

“ဦးေလး ဆရာ၀န္ၾကီး ..ဟို…ခုနက က်ေနာ္ေျပာလိုက္တာကိုေလ..က်ေနာ့္ ဦးေလး ၾကားလိုက္ပါတယ္ေနာ္..က်ေနာ္ေျပာတဲ့အခ်ိန္ တုန္းက အသက္ ရွိေနေသးတယ္ မဟုတ္လား ..ဟင္ ..ဦးေလ..”က်ေနာ္ အေလာသံုးဆယ္နဲ႕ ဆရာ၀န္ၾကီး လက္ကို ဆြဲျပီး ေမးလိုက္ပါတယ္…။ဆရာ၀န္ၾကီးလဲ ၀မ္းနည္းေနပံု ရပါတယ္…ေခါင္းငံု႕လွ်က္ ျပန္ေျဖပါတယ္..။

“အဲ့တာ ကေတာ့ လူနာ ကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါလိမ့္မယ္ ကေလးရယ္…”

က်ေနာ္ ဦးေလး မ်က္ႏွာကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္….ျပီးေတာ့ က်ေနာ္စကားေတြ ေျပာေနမိတယ္..

“ဦးေလး…ထပါေတာ့ ဗ်ာ.. က်ေနာ္တို႕ ဒံေပါက္ သြားစားၾကမယ္ေလ…”

“ဦးေလး ဂတိမဖ်က္ပါနဲ႕ ဗ်ာ…”

“ထပါ ဦးေလးရယ္ ဒီတစ္ခါ ဒံေပါက္ စားျပီးရင္ ဦးေလး ကိုသား ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာမွာပါ ဦးေလးရာ..ထပါ..”

ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာျပာပါ..က်ေနာ္ေျပာတဲ့ စကားေတြကို ဦးေလး ၾကားႏိူင္လိမ့္ မယ္လို႕ က်ေနာ္ယံုၾကည္ေနပါတယ္…။ဦးေလးရယ္ ဦးေလးက က်ေနာ့္လိုပဲ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ခြဲခြာတတ္လား ဗ်ာ…။

Writing by ; Zinyaw